{multithumb thumb_width=250 thumb_height=250}Πρόσφατα, ο Trickett έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο Bluff Magazine σχετικά με την χρονιά που πέρασε , τα παιχνίδια στο Macau αλλά και την εν γένει πορεία του στο πόκερ. Ας δούμε τι είπε :

‘Βρίσκομαι στο Vegas. Μόλις έπαιξα στο Epic Poker Tour. Αποκλείστηκα στη Day 1, βασικά. Μάλλον δεν έπρεπε να παίξω γιατί μόλις επέστρεψα από το Macau και τα πήγα πολύ καλά εκεί, επομένως δεν θα με πείραζε και τόσο αν έχανα εδώ. Έπαιξα λοιπόν ένα high-variance παιχνίδι και δεν τα πήγα καλά. Έχασα όλες μου τις μάρκες με μπλόφες, ενώ δε χρειαζόταν. Όποτε όμως επιστρέφω από το Macau, έχω την τάση να μην παίζω καλά. Τα stakes είναι τόσο υψηλά εκεί… Την τελευταία φορά που επέστρεψα, έπαιξα στο 48-ωρο cash game και τα stakes ήταν υποδεκαπλάσια – κάτι που σε κάνει να νιώθεις πως το παιχνίδι δεν είναι και τόσο σπουδαίο. Κέρδισα όμως πολλά χρήματα σε αυτό το ταξίδι, και ήθελα πραγματικά να το γιορτάσω και όχι να παίξω΄.

 

• Μήπως είναι επικίνδυνο το να παίζεις σε τέτοια stakes, με την έννοια ότι σου αλλοιώνει την πραγματικότητα;

 

Δεν το πιστεύω, γιατί αναγνωρίζω το γεγονός ότι παίζω άσχημα όταν επιστρέφω. Αν δεν το αναγνώριζα, θα είχα πρόβλημα. Καταλαβαίνω πότε δεν είμαι στην κατάλληλη κατάσταση για να παίξω. Έτσι, μελλοντικά μάλλον θα το αποφύγω. Νομίζω όμως πως το μυαλό μου ‘έσβησε’ για τα Χριστούγεννα. Το μόνο που θέλω είναι να βγω έξω και να διασκεδάσω

 

• Που διεξήχθησαν αυτά τα παιχνίδια στο Macau, και ποιοι πήραν μέρος;

 

Προς το παρόν διεξάγονται στο Starworld Casino. Το παιχνίδι αλλάζει συνεχώς, αλλά προς το παρόν επιτρέπουν στους επαγγελματίες να παίξουν. Ο Patrik Antonius έπαιξε, εγώ, ο Tom Dwan, ο Phil Ivey, και κάποιοι άλλοι Κινέζοι επαγγελματίες.. Δεν είναι και τόσο καλό το παιχνίδι αυτή τη στιγμή αλλά τα stakes είναι μεγάλα και προσελκύουν τον κόσμο. Τα blinds είναι στα $10K-$20 δολλάρια Χονγκ-Κόνγκ, ή $1.300 – $2.600 USD . Μπορείς να χάσεις ή να κερδίσεις πολλά. Οι sessions είναι πολύ μεγάλες σε διάρκεια – συχνά φτάνουν τουλάχιστο τις 30 ώρες – κάτι πολύ κουραστικό , αλλά αξίζει. Παίζουμε NL Holdem. Κάποιες φορές διεξάγονται μικρότερα PLO games, αλλά δεν παίζω σε αυτά. Το αγαπημένο μου παιχνίδι είναι το Live Hold’em.

 

• Έχεις κανένα ‘τρελλό’ hand να μας αφηγηθείς;

 

Ήταν η μεγαλύτερη μπλόφα που έχω κάνει στην καριέρα μου. Έκανα raise preflop στα $100.000 στο button και το SB απάντησε με re-raise στα $320.000. Έκανα call , είχα περίπου $15 εκατομμύρια μπροστά μου, και το flop ήρθε T-7-3 rainbow. Στο SB βρισκόταν ένας επιθετικός παίκτης που έκανε c-bet σε πολλά flops – μάλλον, πάρα πολλά – αλλά έκανε σχεδόν αμέσως check, χωρίς σχεδόν να το σκεφτεί. Κρατούσα και είχα gutshot και πόνταρα, περιμένοντάς τον να πάει πάσο. Έκανε όμως call. Πίστεψα ότι είχε ένα επτάρι, ή λοζέ οκτάρια, ή ακόμα και Ace-high, κάτι τέτοιο . Το turn ήταν 3-άρι, καλό φύλλο για μένα γιατί ήδη σκεφτόμουν “Θα ποντάρω ακόμα δύο φορές”. Πόνταρα $1.1 εκατομμύριο και έκανε raise στα 3.8 εκατομμύρια.  Νομίζω πως προσπάθησε να αντιπροσωπεύσει λοζέ επτάρια ή δεκάρια, αλλά δεν πίστεψα ότι θα είχε παίξει καθ’ αυτό τον τρόπο. Μάλλον θα είχε ποντάρει στο flop. Θα προσπαθούσε να μεγαλώσει το pot γιατί δεν έχει showdown value, αφού είναι εκτός θέσης. Έτσι, είμαι σίγουρος σχεδόν ότι μπλοφάρει και απλά έκανα call – όπως ακριβώς θα έκανα αν είχα full house. Πίστευα ότι δε θα μπλόφαρε ποτέ στο river. Έτσι, έκανε check στον βαλέ που εμφανίστηκε στο river και έπαιξα all-in (περίπου 8 εκατομμύρια) σε παραπλήσιου ύψους pot. Μετά από 30 δευτερόλεπτα σκέψης πήγε πάσο. Ακόμα δεν ξέρω τι είχε και γιατί το σκεφτόταν να κάνει call. Ίσως κρατούσε βαλέ. Πάντως, ήταν η μεγαλύτερη μπλόφα στη ζωή μου. Δεν νομίζω ότι θα μπορέσω να μπλοφάρω τόσα πολλά , ξανά. 

 

• Έχεις ξεπεράσει τον ‘Devilfish’ στη λίστα των παικτών με τα περισσότερα κέρδη στη Μ. Βρετανία. Αυτά τα ρεκόρ σημαίνουν τίποτα για σένα;

 

Το συγκεκριμένο, ναι. Πολλά. Νομίζω ότι σημαίνει πολλά και στο ευρύ κοινό, από άποψη αναγνώρισης. Είναι, λοιπόν, ωραίο. Για άλλα ρεκόρ, δεν πολύ-αγχώνομαι. Προφανώς είμαι ο μόνος παίκτης που έχω κάνει τρία ξεχωριστά cashes μεγαλύτερα του ενός εκατομμυρίου σε ένα χρόνο. Δεν το σκέφτομαι όμως, δεν αποτελεί για μένα κάποιο ‘σημείο αναφοράς’. Είναι ωραίο να τα πηγαίνεις καλά και να καταρρίπτεις ρεκόρ – αλλά δεν είναι αυτά που με εμπνέουν να τα πηγαίνω καλά.

 

• Είχες μια εκπληκτική χρονιά , από την ημέρα της τελευταίας μας συνέντευξης πριν 12 μήνες!

 

Ναι, τα πήγα εκπληκτικά στην Αυστραλία. Ήταν η πρώτη μου φορά εκεί και πάντα ήθελα πολύ να πάω. Το μέρος είναι εκπληκτικό, όπως και η τοποθεσία. Ήταν λίγο μετά το πρώτο μου ταξίδι στο Macau και ήμουν ακόμα ‘ζεστός’. Είχα πολύ αυτοπεποίθηση, ξεκινωντας στα high roller events. Στο $100Κ δε θεωρώ είχα εκπληκτική τύχη – άνω του μετρίου – αλλά έπαιξα αρκετά καλά. Στο $250Κ απλά είχα πολύ τύχη και δεν έπαιξα ιδιαίτερα καλά. Απλά έκατσα στη θέση μου και έπαιξα τα φύλλα μου. Όταν τελικά έφτασα στο heads-up είχα προβάδισμα 5-1 απέναντι στον Erik Seidel και απλά το πέταξα. Το πιστεύω αυτό γιατί ήμουν τόσο τυχερός, θα κέρδιζα. Απλά είχα λάθος προσέγγιση. Εκνευρίστηκα πάρα πολύ με τον εαυτό μου. Ο πατέρας μου με πήρε τηλέφωνο για να με συγχαρεί και ήμουν μεσα στα νεύρα. Λογικά θα σκέφτηκε “Τι του συμβαίνει; Μόλις κέρδισε 1,5 εκατομμύριο!”, ενώ εγώ καθόμουν σε ένα παγκάκι εκνευρισμένος. Πίστευα ότι ο κόσμος θα δει στην τηλεόραση τι έκανα, και θα σκεφτεί ότι έπαιξα σαν ηλίθιος. Θέλω όμως να κερδίζω, καταλαβαίνεις…

 

• Το tournament poker πρέπει να είναι, κάποιες φορές, πολύ ενοχλητικό όταν έχεις τέτοια προσέγγιση, όταν θέλεις πάντα να κερδίζεις. Πώς αντιμετωπίζεις τη variance;

 

Δεν με ενοχλεί καθόλου αν παίζω καλά και χάνω, γιατί ξέρω πως δε θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι διαφορετικά. Το σιχαίνομαι όμως όταν έχω παίξει άσχημα και έχω κάνει λάθη. Τα bad beats δεν με τιλτάρουυνε, αλλά όταν πιστεύω ότι δεν έπαιξα καλά ‘βράζω’ μέσα μου. Κάποιες φορές είμαι σε ένα pot και ξέρω τι πρέπει να κάνω για να παίξω καλά, όπως μου υπαγορεύει το ένστικτό μου. Αλλά κάνω κάτι διαφορετικό, ή χάνω την αυτοσυγκέντρωσή μου – και τότε τιλτάρω πάρα πολύ. Για μένα σημασία έχει η επίδοσή μου πρώτα, και μετά τα αποτελέσματα.

 

• Πες μας για την νίκη σου στο Partouche. Έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο μια ιδανική χρονιά...

 

Το Partouche ήταν το ‘highlight’ της καριέρας μου μέχρι σήμερα. Όλοι οι φίλοι μου και η οικογένειά μου ήταν εκεί. Δε νομίζω ότι θα συμβεί ξανά γιατί δεν υπάρχουν τουρνουά με καθυστερημένα final tables. Ήταν πολύ καλό το ότι τους είχα όλους εκεί, δίπλα μου. Ήταν το απόλυτο σενάριο.

 

• Οι γονείς σου, αρχικά, είχαν δεχτεί την απόφαση που πήρες σχετικά με την καριέρα σου στο πόκερ;

 

H μητέρα μου με υποστήριζε πάντα, ό,τι και αν έκανα, και πιστεύω πως της άρεσε η ιδέα να κάνω κάτι διαφορετικό. Ο πατέρας μου πάντα το μισούσε. Ποτέ δεν έχει τζογάρει στη ζωή του και σιχαινόταν τη σκέψη να με έχει να τζογάρω για να ζω. Δεν μπορούσε να το χωνέψει. Ο ίδιος είναι επαγγελματίας καλλιτέχνης (John Trickett), γνωστός για τις ζωγραφιές του με θέμα τα λαμπραντόρ και τη φύση. Στις αρχές έχανα πολλά χρήματα, έπαιζα όταν δεν είχα πλεονέκτημα, έχανα κάθε βδομάδα το μισθό μου. Μου ξόφλησε την πιστωτική μου κάρτα για περίπου 1.500 λίρες. Έπρεπε να ζητήσω βοήθεια σε αυτόν γιατί τα είχα χάσει όλα και δεν μπορούσα να πληρώσω τους  λογαριασμούς μου. Τον κοίταξα στα μάτια και του είπα “Σου υπόσχομαι ότι δε θα ξανατζογάρω”. Τρεις μέρες αργότερα, έβγαλα όλα τα χρήματα από την κάρτα μου και πάλι. Μου ήταν πολύ δύσκολο να ξαναπάω σ’ αυτόν και να του πω τι έκανα. Το έκανα όμως, και κατόπιν σταμάτησα να παίζω για λίγο, άρχισα να δουλεύω και να βγάζω λίγα χρήματα. Μου ξεπλήρωσε και πάλι την κάρτα, με τον όρο να μην ξαναπαίξω – κάτι που προφανώς δεν έγινε… Αλλά πλέον είναι χαρούμενος με όλα όσα έχω καταφέρει.

 

• Επρόκειτο να γίνεις ποδοσφαιριστής, αλλά ένας τραυματισμός σε απέτρεψε…

 

Όταν ήμουν 13, 14 ετών ήμουν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στο σχολείο μου, και αρκετά αλαζόνας εξαιτίας αυτού. Έπαιζα στην Νότιγχαμ Φόρεστ, αλλα προτιμούσα να πάω στη disco από το να προπονηθώ. Αν με βάζανε στον πάγκο μούτρωνα, γιατί πίστευα ότι ήμουν πολύ καλός για να μείνω στον πάγκο. Είχα άθλια συμπεριφορά. Αλλά πάντα πίστευα ότι μια μέρα θα γινόμουν επαγγελματίας. Ήταν απλά ζήτημα χρόνου, δεν θεωρούσα ότι έπρεπε να δουλέψω σκληρά για να το πετύχω. Όταν ήμουν 16,17 ωρίμασα λίγο, και κατάλαβα πως δεν ήμουν τόσο καλός όσο πίστευα. Έπαιζα στην Retford United όταν έσπασα το γόνατό μου – τότε μου είπαν πως δε θα μπορούσα να ξαναπαίξω. Απογοητεύτηκα, δεν είχα ιδέα τι άλλο θα μπορούσα να κάνω γιατί ποτέ μου δεν είχα πάρει το σχολείο στα σοβαρά. Αποφάσισα να γίνω μηχανικός αερίου. Αφού πέρασα τις σχετικές εξετάσεις έδωσα 2.000 λίρες για να πάρω την πιστοποίηση. Όσο έκανα αυτά τα πράγματα, ανακάλυψα το πόκερ, και ουσιαστικά σπατάλησα 2.000 λίρες…

 

• Πώς έφτασες , από τα μικρά όρια στο Dusk Till Dawn του Νότιγχαμ, να παίζεις σε αυτά τα πανύψηλα stakes ;

 

Ήμουν τυχερός γιατί είχα καλούς ανθρώπους γύρω μου, όταν ξεκίνησα να παίζω. Το DTD είχε μόλις ανοίξει και είχα κοντά μου παίκτες όπως ο Julian Thew και ο Paul Jackson . Έμπειροι, καλοί  άνθρωποι. Με συμβούλευαν, ο Paul με στάκαρε για να παίζω online – κάτι που αποδείχτηκε σωστό και για τους δυο μας. Κέρδισα κάποια τουρνουά, έφτιαξα μια κάβα και τα πήγαινα πάντα καλά στα cash games. Σιγά σιγά ανέβηκα στα cash games και τελικά είχα κάποια πολύ καλά αποτελέσματα. Κατόπιν, πήγα στο WSOP το 2008 και ήρθα 4ος σε ένα event για $250Κ, ενώ κέρδισα το $1Κ Μonday  onlibe όσο ήμουν εκεί για ακόμα $80Κ. Τότε σκέφτηκα ότι μου αξίζει κάποιος χορηγός, καθώς πίστευα ότι ήμουν καλύτερος από ότι πραγματικά ήμουν. Ένιωσα πως τα χρήματα ερχόντουσαν πολύ εύκολα, και πως μπορούσα να τα ξοδέψω όπως θέλω. Έτσι , ξόδεψα πολλά και τζόγαρα πάρα πολύ. Το 2009 πήγα στο WSOP όντας ήδη τιλταρισμένος επειδή έχανα πολλά, γιαυτό και τα πήγα χάλια σε όλο το World Series. Κυριολεκτικά έφτασα στο bubble του κάθε event στο οποίο έπαιξα. Έτσι, έφυγα τιλταρισμένος , χάνοντας όσα χρήματα είχα στη ρουλέτα και το μπλακτζάκ. Στην ουσία, έχασα όλη μου την κάβα σε εκείνο το WSOP. 

 

Oυσιαστικά ήμουν απένταρος, όταν γνώρισα τότε τον James Bord. Μου πρότεινε να πάω στο Cape Town και να διδάξω στον κόσμο πώς να παίζει. Πήγα λοιπόν εκεί, με τον όρο να μου δίνει εισιτήρια για τουρνουά αξίας 30.000 λιρών αν δούλευα στο γραφείο του για 4 μήνες. Είχα χωρίσει με την κοπέλα μου και δεν είχα κάτι καλύτερο να κάνω – έτσι, πήγα. Στο Cape Town έπαιζα χιλιάδες hands κάθε μέρα και δίδασκα καλούς παίκτες για δύσκολες καταστάσεις. Πλέον, εκείνες τις καταστάσεις σήμερα τις θεωρώ πιο εύκολες γιατί τις έχω συναντήσει τόσες πολλές φορές. Επίσης, ‘προσγειώθηκα’. Απαλλάχθηκα από την αλαζονεία που με είχε καταστρέψει παλαιότερα. Έμαθα πολλά , ακόμη, από τον James Bord. Είναι πολύ πλούσιος , αλλά έπαιζε στο Full Tilt σε χαμηλότερα stakes από εμένα όταν ήμουν απένταρος. Είπε πως δεν ένιωθε την ανάγκη να παίξει υψηλότερα γιατί τα παιχνίδια δεν ήταν καλά – κάτι που δεν θα έκανα ποτέ εγώ. Αν είχα χρήματα δε θα με ένιαζε, θα έπαιζα με τον καθένα. Μου έμαθε πως να σέβομαι τα χρήματα και να παίρνω σωστές αποφάσεις.

 

• Είσαι ο Βρετανός Phil Ivey;

 

Όχι, πιστεύω πως ο Ivey είναι μοναδικός. Αλλά είναι ωραίο να δέχεσαι αυτή την ερώτηση, ας το θέσω έτσι…

---

(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)