Ας δούμε τα όσα γράφει ο Torelli :

‘’Ήταν Κυριακή απόγευμα, όταν τελικά σταμάτησα. Πριν από 68 ώρες, όταν είχα ξεκινήσει να παίζω, δεν φανταζόμουν πως θα μπορούσα να κερδίσω πάνω από χίλια δολάρια σε μια , μόνο, session. Ποτέ μου δεν είχα σκεφτεί, επίσης, πως θα μπορούσα να νιώσω τόσο κουρασμένος – εξαντλημένος στα όρια των παραισθήσεων. Απλά, δε μπορούσα να συνεχίσω. Όταν βγήκα από το poker room, έριξα μια ματιά στο τραπέζι – συνέχιζαν να παίζουν.

Αυτό που είχα επιχειρήσει ήταν αδύνατο. Προσπάθησα να κερδίσω ένα παιχνίδι που δεν μπορούσε να κερδηθεί. Εκείνη την ημέρα, είχα μάθει το εξής :  Μπορείς να κερδίσεις χρήματα στο πόκερ – αλλά δε μπορείς να κερδίσεις ΤΟ πόκερ.

Το να κερδίσεις στο πόκερ, σημαίνει να φύγεις με περισσότερα χρήματα από αυτά που ξεκίνησες. Το να κερδίσεις το παιχνίδι, σημαίνει ότι θα αντέξεις περισσότερο από αυτό.

Η διαφορά του πόκερ από ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι είναι πως δεν υπάρχει τέλος, τερματισμός. Είναι συνεχές, αιώνιο! Το επόμενο πρωινό, όταν επέστρεψα, υπήρχαν καινούρια πρόσωπα – αλλά το παιχνίδι συνεχιζόταν…

Το πρόβλημα που τίθεται είναι πότε πρέπει να σταματάμε να παίζουμε. Μήπως όταν κερδίζουμε; Όταν χάνουμε, όταν νιώθουμε κουρασμένοι, όταν ‘διαλύεται’ το τραπέζι μας, όταν τα ‘ψάρια’ φεύγουν από το τραπέζι, ποτέ; Ανάλογα με τις συνθήκες, οποιαδήποτε από τις προηγούμενες απαντήσεις μπορεί να αποδειχθεί σωστή. Ο Tommy Angelo, συγγραφέας του εξαιρετικού βιβλίου “The Element of Poker” γράφει το εξής : “Το να απομακρυνθείς είναι το εύκολο . Το δύσκολο είναι να σηκωθείς!”

Το παραπάνω πρόβλημα πηγάζει από το γεγονός ότι μας αρέσει να τζογάρουμε, και απεχθανόμαστε τις ήττες. Σχεδόν κάθε φορά που σταματάω, θέλω να συνεχίσω να παίζω. Ας μη γελιόμαστε : μας αρέσει να τζογάρουμε. Ο λόγος που κάνει τόσο δύσκολη την αποχώρησή μας από το τραπέζι είναι γιατί πρέπει να αποδεχθούμε πως δε μπορούμε άλλο να συνεχίσουμε. Κάτι ιδιαίτερα δύσκολο, γιατί σημαίνει πως πρέπει να αποδεχθούμε τις ζημίες μας ή, ακόμα χειρότερα, την ήττα μας. Ο εγωισμός μας καταστρέφεται, και θα κάναμε τα πάντα για να αποφύγουμε αυτόν τον προσωρινό ‘πόνο’ – ακόμα και αν αυτό μας κοστίζει παραπάνω χρήματα.

Τι επιλογές έχουμε λοιπόν;

Όταν κερδίζουμε : Συχνά , όταν κερδίζω, σταματάω το παιχνίδι. Κάποιες φορές το κάνω ακριβώς επειδή κερδίζω. Αν τα χρήματα που ρισκάρω είναι περισσότερα από όσα μπορώ να χάσω, τα μαζεύω και φεύγω. Αν μια ξαφνική απώλεια επηρεάσει τη διάθεσή μου, και με αναγκάσει να παίξω άσχημα την επόμενη μέρα, θα φύγω. Κάποιες φορές θέτω ‘ανώτατο όριο κέρδους’, στο οποίο όταν φτάσω αποχωρώ.

Όταν χάνουμε : Πρόκειται για την κατάσταση στην οποία δυσκολευόμαστε περισσότερο. Η επιθυμία να μείνουμε ‘κολλημένοι’ ειδικά σε ένα κερδοφόρο παιχνίδι, μπορεί να μας κρατήσει εκεί για ώρες – ακόμα και μέρες. Δυστυχώς, τότε χάνουμε τον έλεγχο και ανοίγουμε ακόμα μεγαλύτερο τον λάκο μας… Το φρένο στις απώλειές μας θα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με το ποσό που μπορούμε να χάσουμε, δίχως να μας ενδιαφέρουν τα χρήματα.

Όταν περάσουμε αυτό το όριο, χάνουμε τον έλεγχο στο παιχνίδι μας. Ας υποθέσουμε πως το όριο αυτό αντιστοιχεί σε τρία buy-ins. Σε ένα $10/$20 NL παιχνίδι, όπου το buy-in είναι $5.000, το όριο αυτό αντιστοιχεί σε $15.000 .

Στο συγκεκριμένο σενάριο, πρέπει να πιστέψουμε ακόμα περισσότερο το ότι πρέπει να σταματήσουμε, επειδή χάνουμε. Όταν διαβούμε αυτό το όριο, είναι πιο δύσκολο να ξεχωρίσουμε αν οι απώλειές μας προέρχονται από κακό παιχνίδι εκ μέρους μας, ή από άτυχες στιγμές. Ειδικότερα, γίνεται πιο δύσκολο το να έχουμε την κατάλληλη πειθαρχία ώστε να παίξουμε καλά στα μικρά pots. Και, αν δεν προσέχουμε, τα μικρά αυτά pots πολλαπλασιάζονται γρήγορα.

Κάποιες φορές, όταν χάνω, μπαίνω σε ‘αυτόματο πιλότο’ και το παιχνίδι μου γίνεται εξαιρετικά προβλέψιμο. Συχνά λέω στον εαυτό μου “ΟΚ, ήρθε η ώρα να παίξω tight, ώστε να μην χάσω περισσότερα”. Όσο σκέφτομαι έτσι, δεν παίζω απαραίτητα άσχημα τα καλά μου hands – αλλά χάνω ευκαιρίες να ‘κλέψω’ pots, και ανταλλαζω την επιθετικότητά μου με παθητικό παιχνίδι επειδή φοβάμαι.

Να θυμάστε πως τα κέρδη μας δεν έρχονται μόνο όταν παίζουμε με κακούς παίκτες, αλλά και από το πόσο καλύτεροι είμαστε από τους ‘θαμώνες’. Σε παιχνίδια υψηλών stakes, όπου οι διαφορές των παικτών είναι μικρές, μια ελάχιστη απόκλιση από το καλύτερό μας παιχνίδι μπορεί να μας καταστήσει χαμένους.

Ένας άλλος λόγος για να σταματήσουμε να παίζουμε είναι όταν η αντίληψή μας για τα χρήματα είναι τέτοια, που αυξάνουμε τη ‘δράση’ στο τραπέζι για να ξεκολλήσουμε. Τότε, τα μικρά pots χάνουν τη σημασία τους στο μυαλό μας και τα όσα μικρά λάθη κάνουμε μας κοστίζουν, τελικώς, πολλά χρήματα. Στα μεγάλα pots, είναι πιο πιθανό να τζογάρουμε σε marginal συνθήκες. Όταν το νιώσουμε, όμως, είναι καιρός να τα μαζεύουμε. Για να γίνω κατανοητός, θα σας παραθέσω δύο ξεωριστές καταλήξεις στο ίδιο σενάριο :

1.Τζογάρω σε μια στιγμή που δε θα έπρεπε, αλλά κερδίζω. Τώρα, αντί να χάνω $15.000, μείωσα τις απώλειές μου στα $10.000. Είμαι ελαφρώς πιο χαρούμενος από ότι αν έχανα $15.000, αλλά συνεχίζω να έχω άσχημη μέρα. Δύσκολα θα κατορθώσω να παίξω όσο καλύτερα μπορώ (όταν χάσω αυτή την ικανότητα, σπάνια επιστρέφει στην ίδια session), αν και αυτή μου η νίκη θα με ηρεμήσει ώστε να παίξω σχετικά καλύτερα – σημαντική βελτίωση από τον τρόπο με τον οποίο έπαιζα νωρίτερα.

2. Τζογάρω και χάνω. Τώρα χάνω $20.000 και έχω χάσει εντελώς τον έλεγχο. Η απόφαση να κάνω rebuy θα είναι εντελώς λάθος. Ξέρω πως πρέπει να σταματήσω αμέσως – αλλά αυτό θα συμβεί μόνο αν είμαι πειθαρχημένος – και δεν είμαι! Χάνω $20.000, πώς μπορώ να συγκεντρωθώ στο αν θα πρέπει να κάνω call σε ένα raise $60 preflop ; Χάνω μάρκες επί 20 λεπτά, προσπαθώντας να κερδίσω τα χαμένα πριν ηρεμήσω αρκετά ώστε να φύγω. Πλέον, χάνω $21.700 – σχεδόν ακόμα 100 big blinds.  Αυτή τ η στιγμή, πλέον φαίνεται εύκολο να φύγω. Το χειρότερο όλων είναι πως ένα ποσό της τάξης των 80 big blinds, που αντιστοιχεί στο κέρδος μιας καλής ημέρας, χάθηκε μέσα σε λίγα orbits. Εντελώς βάρβαρο!

Ας υποθέσουμε πως ο επαγγελματίας παίκτης παίζει 250 sessions το χρόνο. Περιμένει να χάσει τρία buy-ins σε ένα ποσοστό αυτών των sessions – ίσως στις 30 από αυτές. Σε αυτές τις sessions, χάνει κατά μέσο όρο $1.000 (50 ΒΒ’s) που δεν θα είχε χάσει, αν είχε φύγει από το τραπέζι νωρίτερα.

Στο τέλος του χρόνου, το συνολικό ποσό ανέρχετα στα $30.000 – το νοίκι σε ένα πολύ ωραίο διαμέρισμα στο Las Vegas ετησίως.

Να θυμάστε – όταν δεν χάνουμε, είναι το ίδιο με το να κερδίζουμε. Να αντιμετωπίζετε την καριέρα σας στο πόκερ ως μία session, και να εκτιμάτε την κάθε σας απόφαση για να σταματάτε να παίζετε , ξεχωριστά. ‘’

(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)