‘’Στο WSOP του 1998, μόλις είχα αποκλειστεί από το PL Omaha event. Δεν είχα παίξει καλά και ήμουνα πολύ εκνευρισμένος, καθώς κάθησα σε ένα cash game για να ηρεμήσω. Παρά το γεγονός ότι είχα κερδίσει το όγδοό μου bracelet στο Razz την προηγούμενη μέρα, ήμουν τόσο θυμωμένος και , γιαυτό, δεν έπαιζα καλά στο cash game. Έχασα ένα-δυο pots και σηκώθηκα, κρατώντας μια στοίβα 500 μαρκών , και κάποια μετρητά. Ξεκίνησα να επιστρέφω στο σπίτι μου, στο Las Vegas Country Club, μην ξέροντας τι μου επιφυλάσσει η νύχτα στη συνέχεια.

Αφού πάρκαρα το αυτοκίνητό μου και περπάτησα προς την εξώπορτα, άκουσα έναν θόρυβο πίσω μου. Γύρισα κρατώντας τα κλειδιά του σπιτιού στο χέρι μου, και είδα δύο μαυροφορεμένους άντρες να φοράνε μάσκες του σκι, σημαδεύοντάς με με πιστόλια. Αμέσως κατάλαβα πως θέλανε να μπούνε στο σπίτι, να με ληστέψουν, πιθανόν να κάνουν κακό σε μένα και τη γυναίκα μου. Θυμάμαι να λέω “Ωχ…” και να ρίχνω τα κλειδιά μου όσο πιο μακριά γινόταν. Ένας από τους δυο έβαλε το πιστόλι του στο κεφάλι μου και μου είπε πως αν κουνηθώ, θα με σκοτώσει. Την ίδια στιγμή, ο συνεργάτης του πήρε τα κλειδία από το δρόμο, εκεί όπου τα είχα πετάξει.

Ο ένας από τους δύο ληστές ήταν ψηλός, ο άλλος κοντός. Ο ψηλός κρατούσε το πιστόλι στο κεφάλι μου, και μου είπε να μπούμε μέσα. Ήξερα πως οι δυο τους ήλπιζαν να μου πάρουν πολλά χρήματα, καθώς κρατούσαν αρκετές τσάντες. Θυμόμουν πως είχα μόνο περί τα 200 δολάρια στο σπίτι, και τους είπα πως δεν πρόκειται να μπούμε μέσα. Ο ψηλός ξαναέβαλε το πιστόλι στο κεφάλι μου και μου είπε πως θα πεθάνω εκείνη τη στιγμή! Δεν ήξερα τι να κάνω, ανησυχούσα πολύ για τη γυναίκα μου , τη Louise, αλλά δεν ήθελα να με πυροβολήσει επειδή αντιστεκόμουν. Εκείνη την περίοδο είχα διαβάσε το βιβλίο του Ty Thompson “Ο αβύθιστος Τιτανικός”, την αληθινή ιστορία του διάσημου τζογαδόρου Titanic Thompson. Ο Ty είχε σκοτώσει πέντε άντρες που επιχείρησαν να τον ληστέψουν, προσποιούμενος ότι είχε πάθει καρδιακή προσβολή και βγάζοντας ένα πιστόλι που κουβαλούσε σε μια θήκη , στον ώμο του.

Δεν κρατούσα πιστόλι αλλά έπιασα το στήθος μου και βόγγηξα “Παθαίνω καρδιακή προσβολή, φωνάξτε ένα ασθενοφόρο”. Οι ληστές αναστατώθηκαν, αλλά άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού μου , με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί ο συναργερμός. Με τράβηξαν προς τα μέσα και άρχιζαν να μου φωνάζουν, λέγοντάς μου να τους δώσω τον κωδικό για να κλείσει ο συναγερμός. Ήξερα πως έπρεπε να βρω βοήθεια, γιατί αν είχαν χρόνο θα μπορούσαν να βλάψουν εμένα αλλά και τη Louise. Άρχισα λοιπόν να τους δίνω λάθος αριθμούς, μέχρι που τελικά ο συναγερμός σταμάτησε. Ο ψηλός άρχισε να με χτυπάει με το πιστόλι του, σπάζοντας τα γυαλιά μου και κόβοντας το πρόσωπό μου. Η γυναίκα μου βρισκόταν στο κρεβάτι, στον πάνω όροφο, και κατέβηκε τις σκάλες, όντας αναγκασμένη να κλείσει τον συναγερμό.

Εξακολουθούσα να βρίσκομαι στο πάτωμα γεμάτος αίματα, βογγώντας για την ‘καρδιά’ μου. Μάλλον η εικόνα μου ήταν αποκρουστική, με την Louise να προσπαθεί να με πλησιάσει και τον ψηλό ληστή να μη την αφήνει. Το τηλέφωνο χτυπούσε, όλοι ξέραμε πως τηλεφωνούσαν από την εταιρεία που είχε τοποθετήσει τον συναγερμό. Ο κοντός τύπος έβαλε το όπλο στο κεφάλι μου, λέγοντας πως αν κουνηθώ θα με σκοτώσει (παρεπιπτόντως, είχα κουραστεί να το ακούω). Ο άλλος τύπος έβαλε το όπλο του πάνω στη Louise, λέγοντάς της πως το ίδιο θα συνέβαινε και σε αυτήν αν δεν έλεγε στην εταιρεία πως δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα.

Η Louise απάντησε, είπε στην εταιρεία πως όλα είναι εντάξει, και της έδωσε έναν λανθασμένο κωδικό. Αυτό μάλλον θορύβησε τον άνθρωπο που είχε τηλεφωνήσει… Όταν της επισήμανε πως ο κωδικός ήταν λανθασμένος, η Louise απάντησε “Ναι, το γνωρίζω” , επανέλαβε τον λάθος κωδικό και το έκλεισε. Δεν το πίστευα πως μπορούσε να θυμηθεί έναν πενταψήφιο αριθμό με τέτοιο άγχος!

Μετά από 15-20 δευτερόλεπτα το τηλέφωνό μας χτύπησε και πάλι. Αργότερα, άκουσα την συνομιλία , μαγνητοφωνημένη. Ο ληστής απάντησε, και ο άνθρωπος που είχε πάρει τηλέφωνο φώναζε λέγοντας “Δεν ήταν ο σωστός κωδικός!”. Ο ληστής προσπάθησε να προσποιηθεί τη Louise, και έλεγε συνέχεια πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τελικά, ο άνθρωπος στην γραμμή κατάλαβε πως κάτι συμβαίνει, και έκλεισε καλώντας την αστυνομία. Ο ψηλός κατάλαβε πως πλέον τους κυνηγούσαν, κα επέστρεψε τρέχοντας στο μέρος μου, οπλίζοντας το πιστόλι του και λέγοντάς μου τρέμοντας “Θα σε σκοτώσω για αυτό που μας έκανες απόψε”. Η Louise, σαν ηρωίδα του κινηματογράφου, πετάχτηκε μπροστά του και είπε “Σκότωσε εμένα, όχι αυτόν. Εμένα!” Όλοι μας – μαζί και εγώ – μείναμε παγωμένοι από την αντίδρασή της, με τον ψηλό ληστή να την ρίχνει τελικά στο πάτωμα, δίπλα μου.

Μιλούσα στους δύο ληστές, λέγοντάς τους πως έρχεται η αστυνομία και πως θα ήταν καλύτερο για αυτούς να φύγους. Τους είπα πως, αν θέλανε χρήματα, είχα 8-9 χιλιάρικα στην τσέπη μου. Ο ένας έβαλε το χέρι του στην τσέπη μου και έβγαλε μια δεσμίδα χαρτονομισμάτων – περί τα 3-4 χιλιάρικα. και κάτι 500-άρες μάρκες. Έριξε τις μάρκες στο πάτωμα και είπε “Αυτά εσύ τα λες χρήματα;”. Έψαξε την άλλη τσέπη μου, παίρνοντας και άλλα χαρτονομίσματα αλλά και ένα πορτοφόλι, στο οποίο είχα $90.000 σε μάρκες των $5.000. Ήταν χρήματα που είχα κερδίσει το περασμένο βράδυ στο Razz event. Τα είχα ξεχάσει τελείως. Είχα σκοπό να τα βάλω στο χρηματοκιβώτιό μου στο HorseShow, αλλά το είχα παραβλέψει!

Ο ληστής έβαλε τα πάντα σε μια τσάντα, με ξαναχτύπησε και με ρώτησε που είναι το χρηματοκιβώτιο. Του είπα πως δεν είχα – ούτε είχα ποτέ! Του είπα επίσης πως δεν υπήρχαν χρήματα στο σπίτι, και του υπενθύμησα πως η αστυνομία θα έφτανε από λεπτό σε λεπτό.

Αυτός έβγαλε τρεις χειροπέδες. Έδεσε εμένα, τη Louise, και κατόπιν τους δυο μας, μεταξύ μας. Άνοιξε την πόρτα να φύγει, και του είπα “Φίλε, άσε το πορτοφόλι μου. Δεν έχει χρήματα, και αν χρησιμοποιήσεις τις πιστωτικές κάρτες θα σε πιάσουν”. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πώς σταμάτησε, έβαλε την πόρτα ανάμεσα στα πόδια του και με παρακολουθούσε για 30 δευτερόλεπτα. Στο τέλος, έριξε το πορτοφόλι πίσω από τον ώμο του και έφυγε. Μάλλον πρέπει να είχε μια πολύ περίεργη σεξουαλική εμπειρία, έχοντας την πόρτα ανάμεσα στα πόδια του!

Καθώς παραμέναμε στο πάτωμα, ανίκανοι να σηκωθούμε, η Louise μου είπε : “Πίστευες ότι μετά από 35 χρόνια θα καταλήγαμε κάπως έτσι;” . Άρχισα να γελάω και την διαβεβαίωσα πως ήμουν μια χαρά, και πως είχα προσποιηθεί για την καρδιά μου. Με ρώτησε τι ήταν αυτό που αναβόσβηνε στην τσέπη μου – ήταν το κινητό μου τηλέφωνο. Με το ζόρι μετακινηθήκαμε, κατορθώνοντας να πιάσουμε το τηλέφωνο και να καλέσουμε τον γείτονά μας, ο οποίος αμέσως ήρθε να μας βρει.

Κατόπιν, ήρθε η αστυνομία και αφαίρεσε τις χειροπέδες. Η αστυνομία θέλησε να με πάει στα επείγοντα του νοσοκομείο αλλά αρνήθηκα. Έμοιαζα να είχα πληγωθεί πολύ, αλλά στο παρελθόν είχα δεχθεί πολύ χειρότερα χτυπήματα. Κάπως έτσι λοιπόν έλαβε τέλος η βραδιά, με τη Louise και εμένα να είμαστε ευγνώμονες που είμασταν καλά.

Την επόμενη μέρα πήγα στην εταιρεία που είχε τοποθετήσει τον συναγερμό, και μίλησα με την υπεύθυνο. Η κυρία αυτή ζητούσε συγνώμη συνεχώς, αναγνωρίζοντας το λάθος που είχε κάνει ο υπάλληλος, όταν ξανατηλεφώνησε στο σπίτι λέγοντας για τον λανθασμένο κωδικό . Έκλαιγε συνεχώς, και μας είπε πως η ίδια, προσωπικά, είχε εκπαιδεύσει τον υπάλληλο!

Της είπα πως καταλαβαίνω ότι τα λάθη είναι ανθρώπινα, και πως θα ξεχνούσα τα πάντα εφόσον μας επέστρεφαν τα $100.000 που είχαν πάρει οι ληστές. Αυτή μας είπε πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, οπότε της απάντησα πως θα αναγκαζόμουν να υποβάλλω μύνηση κατά της εταιρείας. Όντως, πράξαμε αυτό ακριβώς και συμβιβαστήκαμε με μια αποζημίωση $340.000. Θα είχαμε πάρει πολλά περισσότερα αν είχαμε πάει στο δικαστήριο, αλλά δεν ήθελα να βάλω τη Louise στη διαδικασία να βιώσει και πάλι την λ ηστεία. Δεν είχε ζήσει ποτέ κάτι παρόμοιο , και συχνά πάθαινε κρίσεις πανικού. Ήταν η πέμπτη φορά που δεχόμουν την απειλή ενός όπλου, γιαυτό και δεν επηρεάστηκα ιδιαίτερα. Αλλά ήταν καιρός, πλέον, να αφήσουμε πίσω μας τη ληστεία.

Ένα άλλο αξιοσημείωτο γεγονός, σχετικό, ήταν πως τα δύο μου σκυλιά, ο Casper και η Cutie, έμειναν στον πάνω όροφο καθ’ όλη τη διάρκεια της ληστείας. Ο Casper είναι ιδιαίτερα επιθετικός απέναντι σε οποιονδήποτε εισέρχεται στη δική του ‘περιοχή’. Τότε, ήταν 4 ετών και πάντα ερχόταν να με υποδεχθεί όποτε έμπαινα στο σπίτι. Γιατί δεν είχε έρθει , στη διάρκεια της ληστείας; Ήταν μήπως… θεϊκή παρέμβαση; Ή το ένστικτό του, που του έλεγε ότι κάτι πήγαινε στραβά; Είμαι σίγουρος ότι αν είχε επιτεθεί στους ληστές κάτι θα είχε πάει στραβά, γιατί ποτέ δεν αφήνω να του συμβεί κάτι άσχημο. Όταν , πάντως, έφτασε η αστυνομία κατέβηκε αμέσως κάτω και δάγκωσε έναν αστυνομικό!

Σήμερα, ο Casper είναι 16 ετών και η σύντροφός του, η Cutie, 15. Και τα δύο χαίρουν άκρας υγείας , είναι τα καλύτερα σκυλιά που θα μπορούσα να έχω. Ο Casper έχει δαγκώσει – μέχρι να ματώσουν – 47 ανθρώπους που μπήκαν στην πίσω αυλή και το σπίτι μας. Αναγκαστήκαμε, όταν περιμένουμε επισκέψεις, να τον κλειδώνουμε στην κρεββατοκάμαρα!

(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)