Το πρόσφατο τεύχος του Bluff Magazine «φιλοξένησε» τον Brikis στη σελίδα του. Ο Brikis μίλησε για την μεγάλη του επιτυχία στο WSOP του 2009, για τις παικτικές του συνήθειες, αλλά και για το … άγχος που τον καταβάλλει λόγω της αβεβαιότητάς του, όσον αφορά το μέλλον του.

Αξίζει να αναφερθεί πως στην online έκδοση της συνέντευξης, εμφανίστηκε το σχόλιο ενός ανθρώπου ο οποίος υπογράφει ως ο πατέρας του Brikis, και ο οποίος λέει τα εξής :

«Όντας για πολλά χρόνια τραπεζίτης, δεν πίστευα ποτέ πως ο γιος μου θα κατέληγε να γίνει επαγγελματίας παίκτης του πόκερ… και μάλιστα, πετυχημένος! Προσπαθώ να σε πείσω να μεταφέρεις τις ικανότητές σου από το πόκερ στον κόσμο των τραπεζικών επενδύσεων.. Θα τα πήγαινες ΠΕΡΙΦΗΜΑ! Καλή σου τύχη, σε όποιο δρόμο και αν διαλέξεις!»

Ας δούμε τα όσα είπε ο Josh:

«Πες μας λίγα λόγια για σένα, καταρχήν…

Είμαι 32 ετών πλέον… πω πω… ! Παίζω από το 2003, εδώ και εννέα χρόνια, εκ των οποίων τα 4-5 επαγγελματικά. Μεγάλωσα στο Πίτσμπουργκ και εξακολουθώ να ζω εδώ. Αποφοίτησα από την Penn State το 2003. Πριν το πόκερ, εργάστηκα σε δύο διαφορετικές τράπεζες, ενώ άνοιξα και μια πιτσαρία την οποία είχα για σχεδόν ενάμιση χρόνο.

Πότε πρωτοανακάλυψες το πόκερ;

Έμαθα το παιχνίδι όταν μου το πρωτογνώρισε ένας φίλος μου, από την τράπεζα στην οποία δούλευα, το 2003.

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που σε βοήθησε να καταλάβεις πως πρέπει να ασχοληθείς πιο σοβαρά με το πόκερ;

Ξεκίνησα να ασχολούμαι πραγματικά με αυτό αμέσως, γιατί είμαι υπερβολικά ανταγωνιστικός… αλλά «κολλάω» και εύκολα με τα παιχνίδια. Έπαιζα πολύ με τους φίλους μου, και στο Party Poker. Ξεκίνησα να πηγαίνω κάθε εβδομάδα στο καζίνο , παίζοντας σε cash games και στα τουρνουά. Προσπάθησα μια φορά να ασχοληθώ επαγγελματικά με μικρό bankroll, χρησιμοποιώντας τα ίδια χρήματα και για τις καθημερινές μου ανάγκες – αλλά δεν τα κατάφερα… Και έτσι, ξεκίνησα να δουλεύω με ημιαπασχόληση μετά από την πρώτη εκείνη φορά. Σύντομα όμως σημείωσα το πρώτο μου πενταψήφιο cash , ακόμα ένα μετά από ένα μήνα … και τελικά παράτησα την δουλειά αυτή σχετικά γρήγορα. Έκτοτε, δεν ξανακοίταξα πίσω μου.

Η καλύτερή σου επίδοση ήταν το 2009, κατά τη διάρκεια του WSOP. Πώς ήταν εκείνη η εμπειρία σου;

Ακριβώς πριν το WSOP το 2009 είχα το μεγαλύτερο cash της καριέρας μου – λίγες εβδομάδες πριν φύγω για το Λας Βέγκας. Κέρδισα $90k στο Borgata deepstack, μια τέλεια συγκυρία! Κατόπιν, έπαιξα – δίχως επιτυχία – σε αρκετά τουρνουά στο WSOP και διασκέδαζα πολύ περισσότερο από όσο συγκεντρωνόμουν στα παιχνίδια… Ήταν η πρώτη μου φορά στο Βέγκας και είχα αρκετά χρήματα. Περνούσα πολύ καλά και δεν τα πήγαινα καλά στα τουρνουά… Μέχρι που έμειναν δύο τουρνουά για το καλοκαίρι.

Δεν σκόπευα να παίξω στο $5k. Ποτέ δεν είχα backers, και το τουρνουά αυτό ήταν ακριβό για μένα, αν σκεφτείς πως είχα χάσει αρκετά όλο το καλοκαίρι. Αποφάσισα να πουλήσω τμήματα της συμμετοχής μου και να το δοκιμάσω. Έστειλα κάποια μηνύματα, και τελικά πούλησα μόνο το 20%. Σκέφτηκα όμως πως ήταν αρκετό αυτό το ποσοστό, γιατί δεν μου αρέσει να μοιράζω χρήματα που έχω κερδίσει.

Κατόρθωσα να φτάσω στη Day 3 και, νομίζω, έφτασα στους 16 παίκτες με πολύ λίγες μάρκες. Στάθηκα τυχερός και διπλασίασα το stack μου. Eίχα Α-3, έπαιξα ρέστα και το big blind είχε ρηγάδες… Όμως έκανα κέντα στο 5 και έτσι κρατήθηκα ζωντανός, έχοντας ελπίδες! Σταδιακά «έχτισα» το stack μου και είχα τόση τύχη, όση δεν είχα ποτέ μου μέχρι σήμερα! Είμασταν 4 παίκτες στο τραπέζι μου και έπαιξα ρέστα με A-Q απέναντι σε A-K. Ξεκίνησα να φεύγω προς την πόρτα, είδικά όταν το turn απέκλεισε μια από τις ντάμες που «κυνηγούσα» γιατί θα έδινε flush στον αντίπαλό μου… Κι όμως, όταν ήρθε μια από τις δύο ντάμες που έψαχνα, έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Τρελλή εμπειρία, μακάρι να συνέβαινε πιο συχνά…

Κατόρθωσα λοιπόν να φτάσω στο τελικό τραπέζι και, κάποια στιγμή, είχα το chip lead. Έχασα ένα μεγάλο hand από τον Fraz Jaka, όταν έκανα pair και flush draw στο flop, απέναντι στο top pair του… Ίσως να είχα κερδίσει εκεί, δεδομένων των stacks . Κατόρθωσα όμως να διατηρηθώ, αποκλείοντας κάποιους παίκτες. Μένοντας τρεις, ο Hawrilenko με τον Jaka «πολεμούσαν» μεταξύ τους, και σκέφτηκα πως δεν υπήρχε λόγος να… ανακατευτώ! Ο Jaka αποκλείστηκε, αφήνοντάς μας στο heads-up.

Χρειάστηκαν μόλις τέσσερα hands, αφού δεν σκέφτηκα το πάσο σαν εκδοχή όταν έκανα raise με και ο Hawrilenko έκανε 3-bet στο 1 εκατομμύριο, με εμένα να έχω 4 εκατομμύρια. Είχε βαλέδες, δεν κατόρθωσα να κερδίσω, και είχα στενοχωρεθεί πάρα πολύ, εκείνη την ώρα. Το ξεπέρασα όμως, όταν είδα το έμβασμα των $619k στο λογαριασμό μου. Ελπίζω να μπορέσω κάποια στιγμή να σημειώσω κάποιο μεγαλύτερο cash, αλλά σίγουρα δεν ήταν εύκολο. Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία – και η αφορμή να πάρω το αυτοκίνητό μου, το σπίτι μου, να παντρευτώ, και πολλά ακόμη.

Πώς άλλαξε η ζωή σου από τη «Μαύρη Παρασκευή» και μετά;

Πιστεύω πως, όπως κάθε άλλος, έτσι και εγώ επηρεάστηκα για πολλούς λόγους. Ο σημαντικότερος λόγος είναι επειδή πρόσφατα απέκτησα έναν γιο και πραγματικά εύχομαι να μπορούσα να παίζω στο Pokerstars, παραλείποντας έτσι κάποια live events . Να είμαι, επίσης, πιο παραγωγικός όσο είμαι στο σπίτι… Αλλά δε μπορώ να κάνω κάτι γι” αυτό. Πρέπει απλά να περιμένω όπως όλοι οι άλλοι, ελπίζοντας πως η κυβέρνησή μας θα καταλάβει πως μπορούμε να διαχειριστούμε το online πόκερ. Πως δεν είναι έγκλημα, σε καμιά περίπτωση. Μου λείπει πολύ, αν και έχω επιχειρήσει κάποιες sessions σε μικρά sites και εκνευρίστηκα πολύ γρήγορα! (γέλια)

Πέρα από το WSOP, πόσο ταξιδεύεις για τουρνουά; Προτιμάς να παραμένεις κοντά στο σπίτι σου;

Βρίσκομαι στην Ατλάντικ Σίτυ σχεδόν 6-7 μήνες το χρόνο, παίζοντας σε τουρνουά. Μπορώ να πάω με το αυτοκίνητο εκεί, είναι πολύ ευκολότερο και φθηνότερο. Προτιμώ να μένω στην ανατολική ακτή όσο περισσότερο μπορώ, αλλά ταξιδεύω κάθε μήνα. Με το μωρό τώρα, κάθε ταξίδι θα είναι και συντομότερο.

Πώς σκέφτεσαι να περάσεις το υπόλοιπο της φετινής χρονιάς;

Ξεκουράστηκα για αρκετό καιρό, μετά το WSOP – νομίζω πως έπαιξα μόνο σε ένα τουρνουά και κάποιες cash sessions. Είμαι έτοιμος, πιστεύω, για να παίξω σε κάποια τουρνουά τον Σεπτέμβριο. Έχω το WPT Borgata, και τον Οκτώβριο συνήθως πηγαίνω στο Σικάγο για το WSOP Circuit. Ίσως πάω και στη Νότια Φλόριντα, την οποία λατρεύω. Κάπου εκεί θα τελειώσει το 2012 για μένα. Όχι τίποτα σπουδαίο, ίσως κάποια Main Events των $1.500 – $3.500 .

Τι είδους στόχους θέτεις για τον εαυτό σου όταν παίζεις;

Συνήθιζα να στοχεύω στα χρηματικά έπαθλα, μετά στο τελικό τραπέζι, μετά στην νίκη. Νομίζω ότι ακόμα έτσι το αντιμετωπίζω – αλλά κυρίως προσπαθώ να παίρνω τις καλύτερες αποφάσεις που μπορώ, και να μη χάνω την ψυχραιμία μου.

Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις να παίζεις;

Το παιχνίδι είναι εξαιρετικά διασκεδαστικό – αλλά μπορεί να αποδειχθεί και το εντελώς ανάποδο. Είναι εξαιρετικά αγχωτικό, αλλά μπορεί και να σε ανταμείψει. Πραγματικά σε επηρεάζει όταν διανύεις μια άσχημη περίοδο, μη μπορώντας να πιάσεις τα φύλλα που χρειάζεσαι . Το γεγονός ότι ο καθένας θέλει να διδάξει τους πάντες για το πώς να βελτιωθούν, το ότι υπάρχει ένας… τρελλός αριθμός επαγγελματιών και καλών παικτών, κάνουν τα πράγματα πιο δύσκολα.

Υπάρχουν ακόμα χρήματα «διαθέσιμα» στο παιχνίδι. Το πρόβλημα είναι πως πολλές φορές, αυτό που καταντά να έχει σημασία είναι το ποιος είναι πιο τυχερός, από το ποιος παίζει καλύτερα. Ρίξτε μια ματιά στο τελικό τραπέζι ενός οποιουδήποτε τουρνουά, και θα αναγνωρίσετε αρκετά ονόματα – ανεξάρτητα από τον αρχικό αριθμό των συμμετοχών. Αν κατορθώσω ένα μεγάλο cash και πάλι, ίσως χαλαρώσω και περιορίσω πολύ τον χρόνο στον οποίο θα παίζω. Και πάλι όμως, ίσως «κολλήσω», σκεπτόμενος πως τα cashes θα έρχονται συχνά. Όπως και να” χει, απλά συνεχίζω, αν και με αγχώνει το ότι δε γνωρίζω τι θα κάνω τα επόμενα πέντε, δέκα ή είκοσι χρόνια.»

(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)