Οι χρήστες του Reddit θυμούνται το πόκερ της δεκαετίας του 2000 και φαντάζονται πόσο γρήγορα θα μπορούσαν να γίνουν πλούσιοι τότε.
Πόσο εύκολο θα ήταν να γίνεις “crusher” αν ταξίδευες πίσω στο 2000 με bankroll $10.000;
Αυτή είναι η ερώτηση που έθεσε ένας χρήστης του Reddit. Ας πούμε ότι η πρόκληση είναι να βγάλεις 5 εκατομμύρια δολάρια παίζοντας πόκερ (καθαρά κέρδη από τα τραπέζια, χωρίς φόρους, έξοδα ζωής κ.λπ.) στη δεκαετία του 2000, ξεκινώντας με κεφάλαιο $10.000. Τι επίπεδο δεξιοτήτων θα χρειαζόταν σήμερα κάποιος ώστε να θεωρείται φαβορί για να το πετύχει;
Έχει προχωρήσει τόσο πολύ το παιχνίδι, ώστε ένας παίκτης που σήμερα απλώς βγαίνει «ίσα βάρκα ίσα νερά» στο live πόκερ να μπορούσε απλώς να «τυπώνει χρήματα», να ανεβαίνει γρήγορα stakes και να γίνει crusher αν ταξίδευε πίσω στο 2000; Ή θα ήταν λίγο πιο δύσκολο;
Πραγματικά νιώθω ότι οποιοσδήποτε μπορεί να κερδίζει στο live πόκερ το 2025 θα είχε τουλάχιστον μια ευκαιρία να τα καταφέρει αν γύριζε πίσω στον χρόνο – αλλά ίσως τα παιχνίδια τότε να ήταν πιο προχωρημένα απ’ όσο τους δίνω credit.
Οι πρώτες απαντήσεις λένε πόσο soft» ήταν τα τραπέζια. Ήταν όμως τόσο εύκολο, ώστε ένας μέτριος recreational παίκτης του 2025 που απλώς δεν χάνει χρήματα να μπορούσε να φτάσει μέχρι το High Stakes Poker αν ταξίδευε πίσω στο 2000 και ανέβαινε stakes μέχρι τα nosebleeds;
– Δεν είμαι καλός παίκτης πόκερ, κι όμως ήμουν φοβερός στις αρχές των 2000s.
– Ναι, πλήρωσα κάτι ωραία πράγματα στο κολέγιο με τα κέρδη μου από το PartyPoker τότε, και δεν θα έλεγα ότι ήμουν καλός παίκτης – απλώς έπαιζα επιθετικά.
– Ένας σημερινός κερδισμένος παίκτης στα 2/5 είναι χιλιόμετρα μπροστά από τους επαγγελματίες των 25/50 τότε. Μόνο το θεωρητικό υπόβαθρο και οι βασικές έννοιες του σύγχρονου παιχνιδιού, που σήμερα τις ξέρει ακόμα και ο μέσος reg, ήταν άγνωστες ακόμη και στους κορυφαίους επαγγελματίες τότε. Και δεν μιλάω καν για προχωρημένα GTO πράγματα. Οι επαγγελματίες τότε συχνά δεν σκέφτονταν καν με όρους «ranges» ή «balance».
– Πλήρωνα όλους μου τους λογαριασμούς παίζοντας .50/$1 limit. Αν δεν ήμουν χαζός και μάθαινα NL ή είχα έστω λίγη διαχείριση bankroll, θα μπορούσα να είχα αγοράσει κανονικό σπίτι.
Ο θρυλικός online grinder και moderator του Two Plus Two Publishing (2+2), ZBTHorton, έγραψε:
Ήμουν επαγγελματίας παίκτης πόκερ περίπου από το 2005 έως το 2015. Έπαιζα αρκετά υψηλά stakes σε MTTs και μεσαία stakes σε NL cash games.
Αν με έστελνες πίσω από το 2015 στο 2000, θα τους ισοπέδωνα. Είναι αδύνατο να ξέρεις ακριβώς πως θα πήγαινε με μόνο $10k, αλλά αν μου έδινες $50k, σχεδόν εγγυώμαι ότι θα έβγαζα ένα σκασμό λεφτά μέχρι τα παιχνίδια να δυσκολέψουν μετά το UIGEA.
Τα παιχνίδια στα 2000s δεν είχαν καμία σχέση με το σήμερα. Είναι σχεδόν εντελώς διαφορετικό παιχνίδι.
***
– Αν μιλάμε αυστηρά για live πόκερ, νομίζω ότι η απάντηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το που παίζεις $2/$5 live σήμερα. Δεν θεωρώ ότι είμαι πολύ καλύτερος παίκτης τώρα απ’ ό,τι ήμουν πριν το Full Tilt Poker κλείσει μετά τη λεγόμενη «Black Friday». Παρ’ όλα αυτά, τότε κέρδιζα αρκετά στα 6-max deep stack τραπέζια στα $1/$2. Καμία σχέση με crusher, και το δείγμα μου δεν είναι αρκετό για οριστικά συμπεράσματα, αλλά κατάφερα να «ανέβω» από $0.10/$0.25 σε $1/$2 – αν μπορείς καν να το πεις grinding – γιατί το έκανα σαν side hustle ενώ δούλευα full-time, οπότε έπαιζα κυρίως τα Σαββατοκύριακα και τα βράδια με πολύ κόσμο.
Παίζω live όποτε μπορώ και δεν έχω παίξει ποτέ πιο ψηλά από $2/$5 – κυρίως επειδή δεν μένω κοντά σε καζίνο με μεγαλύτερα παιχνίδια. Το στάνταρ είναι $1/$3, εκτός αν είναι Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ.
Τα live παιχνίδια δεν μου φαίνονται τρομερά διαφορετικά εκεί που παίζω. Νομίζω όμως ότι αν γύριζα πίσω με $10k στο online πόκερ, στην εποχή μετά το boom του Moneymaker, θα είχα βγάλει πολύ περισσότερα και θα είχα ανέβει γρήγορα από τα $1/$2 στα mid stakes online games. Απλώς επειδή τότε ο κόσμος έπαιζε άσχημα και όλοι έπαιζαν online. Το παιχνίδι στα καζίνο ήταν τελείως χάσιμο χρόνου, όταν μεθυσμένα κολεγιόπαιδα μπορούσαν να κάνουν reload με την πιστωτική των γονιών τους μόλις γύριζαν από τα μπαρ. Ήταν πραγματικά απίστευτο και μακάρι να είχα πάρει το παιχνίδι πολύ πιο σοβαρά τότε.
Ίσως να κάνω λάθος για το live σκηνικό εκείνης της εποχής και μέρη όπως το Las Vegas ή το Los Angeles να είχαν πολύ «soft» NL cash games που έτρεχαν συχνά στα $5/$10+, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να ξέρω, γιατί δεν ζούσα πουθενά κοντά σε τέτοια παιχνίδια. Ούτε και με ένοιαζε, γιατί μπορούσα να παίζω 4 τραπέζια 6-max deep online στο Full Tilt Poker και άλλαζα τραπέζι αν δεν υπήρχαν τουλάχιστον δύο παίκτες τύπου 40/10 ή χειρότεροι.
Ουσιαστικά αυτό που λέω είναι ότι τότε όλα τα «ψάρια» έπαιζαν online. Ίσως να υπήρχαν και στα καζίνο, αλλά γιατί να παίζεις 20-30 χέρια την ώρα live σε 10-handed τραπέζι, όταν μπορούσες εύκολα να κάνεις multi-table όσα τραπέζια άντεχες online, απέναντι σε πολύ αδύναμους αντιπάλους; Το καζίνο απλώς δεν είχε νόημα για τους περισσότερους κερδισμένους παίκτες μόλις άνοιξαν οι «πλημμυρίδες» του online.
Και το 2000, έτσι κι αλλιώς, στα περισσότερα καζίνο θα έπαιζες κυρίως limit hold’em – όχι καν NL.
Αυτό είναι περίπου η πραγματικότητα.
Έπαιζα επαγγελματικά στην «χρυσή εποχή» (εντελώς παράνομα, το παραδέχομαι, γιατί ήμουν ανήλικος) και ουσιαστικά ήμουν το «final boss» σε όλα τα τοπικά παιχνίδια.
Όταν πέρασε ο νόμος UIGEA και δεν ήμουν κοντά σε κανονικά καζίνο – ούτε καν 21 ακόμα – δεν είχε νόημα να προσπαθήσω με ψεύτικη ταυτότητα. Έτσι συνέχισα να παίζω στα τοπικά παιχνίδια σαν side hustle μέχρι που τα περισσότερα διαλύθηκαν.
Τώρα απλώς παίζω live που και που όταν έχω όρεξη.
Οποιοσδήποτε είχε λίγη πειθαρχία και σωστό bankroll μπορούσε να κερδίζει τα mid stakes NL παιχνίδια τότε με πολύ καλό winrate. Και όποιος σήμερα μπορεί έστω να βγαίνει break-even ή να κερδίζει σε mid stakes NL, στις αρχές των 2000s θα «τύπωνε λεφτά» μαζικά.
Είναι απλώς παιχνίδι αριθμών. Τώρα υπάρχουν περίπου 1-2 «ψάρια», 4-5 regs και 2-3 καλοί παίκτες. Ανά τραπέζι.
Τότε: 4-5 άσχετοι αρχάριοι ή μεθυσμένοι, 1-2 OMC (old man coffee – οι σούπερ παθητικοί ηλικιωμένοι), 2 regs και 1 crusher.
Και σχεδόν κάθε κατηγορία παίκτη σήμερα είναι καλύτερη απ’ ό,τι τότε. Στις τελευταίες 50 ώρες online cash έχω δει 2, το πολύ 3 «ψάρια» που να θυμίζουν τους απαίσιους παίκτες της εποχής του boom. Μιλάμε για τραγικούς. Να πετάνε ολόκληρα stacks έτσι απλά, μετά να ξανακάνουν buy-in και να το ξανακάνουν. Αυτό το έβλεπες συνέχεια τότε. Ή κάποιος άκυρος να κάθεται, να χάνει το stack του μέσα σε έναν γύρο και να φεύγει. Οι παλιές καλές μέρες.
Έπαιζα επαγγελματικά live Limit Hold’em για να ζήσω περίπου 2002-2010. Κυρίως 60/120. Ζούσα «ζωή και κότα». Νόμιζα ότι δεν θα τελείωνε ποτέ. Το κραχ της αγοράς κατοικίας έβαλε τέλος στα καλά χρόνια…
– Εγώ απλώς θα αγόραζα $10k σε Bitcoin.
***
– Θα έπρεπε να περιμένεις 20 χρόνια.
Μπορείς απλώς να διαλύσεις τα τραπέζια, να βγάλεις 5 εκατομμύρια. Να επενδύσεις 3 εκατ. σε Bitcoin.
Να τραβάς $200k τον χρόνο.
Και το 2025 να έχεις ακόμα 100 εκατομμύρια.
Θα ήταν εξαιρετικά εύκολο. Απλώς δες high-level πόκερ από το 2005 – ακόμα και οι καλύτεροι παίκτες ήταν κακοί με τα σημερινά στάνταρ. Αν μπορείς ψυχολογικά να διαχειριστείς το παιχνίδι για μεγάλα ποσά, οποιοσδήποτε κερδισμένος παίκτης $2/$5 το 2025 θα ισοπέδωνε το παιχνίδι το 2000.
***
– Θυμάμαι ένα επεισόδιο του High Stakes Poker από εκείνη την εποχή, όπου η Jennifer Harman, ο Eli Elezra και ο Phil Ivey συζητούσαν τα pot odds ενός προηγούμενου χεριού – νομίζω δεν συμμετείχαν καν στο χέρι. Και οι τρεις τους έκαναν λάθος! Ο τρόπος που προσπαθούσαν να το αναλύσουν ήταν αστείος.
Τα 5 εκατομμύρια εξακολουθούν να είναι ΠΟΛΥ μεγάλο ποσό για να τα κερδίσεις.
Οι περισσότεροι live παίκτες που ξέρω – από ελαφρώς χαμένοι μέχρι κερδισμένοι γύρω στα 5bb/ώρα – και που λένε ότι τότε «διέλυαν τα τραπέζια», ισχυρίζονται ότι έβγαζαν χαμηλά εξαψήφια ποσά παίζοντας $2/$5 και λίγο $5/$10.
Προφανώς, όσοι είναι πραγματικά καλοί σήμερα και ήταν επίσης καλοί και τότε, μπορούσαν και όντως έβγαλαν πολύ περισσότερα. Και οι super crushers συνήθως έχτισαν τεράστια bankrolls που τους επέτρεψαν να παίζουν στα απόλυτα nosebleeds, συχνά χάρη και σε χορηγίες.
Το 2 Months 2 Million ακολούθησε 4 κορυφαίους επαγγελματίες full-time που έπαιζαν nosebleed stakes, συχνά heads-up απέναντι σε whales – δηλαδή στις καλύτερες δυνατές συνθήκες που μπορούσαν να βρεθούν. Και πάλι, αν χώριζες τα συνολικά κέρδη στους 4, έβγαιναν περίπου $150k ο καθένας σε 2 μήνες. Και έπαιζαν ασταμάτητα, στα πιο «soft» παιχνίδια που μπορούσαν να βρουν.
Μάλιστα, το αποτέλεσμα το «σήκωσε» κυρίως ένας παίκτης που κέρδισε $400k· οι άλλοι τρεις κέρδισαν $161k, $100k και $7k αντίστοιχα. Όλοι τους παραμένουν επαγγελματίες παίκτες μέχρι σήμερα – ίσως με μία εξαίρεση.
Ο μέσος παίκτης $1/$2 ή $2/$5 NL σήμερα, είτε break-even είτε ελαφρώς κερδισμένος, σχεδόν σίγουρα δεν είναι τόσο καλός ή τόσο αφοσιωμένος όσο αυτοί οι τύποι, αν πάρεις ένα τυχαίο δείγμα.
Υπάρχει επίσης το τεράστιο θέμα της διακύμανσης (variance). Αν πας με έπαρση κατευθείαν σε $5/$10 ή $10/$20, μπορείς να «καείς» μέσα σε 5-10 bad beats. Ρεαλιστικά, θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος: να είσαι πειθαρχημένος, να ξεκινήσεις με τουλάχιστον 50-100 buy-ins, να κατεβαίνεις stakes στα downswings κ.λπ.
Ναι, τα παιχνίδια ήταν πιο εύκολα. Αλλά ξέρω και πολλούς που τότε έβγαζαν λεφτά και θεωρούσαν τους εαυτούς τους crushers, όμως μετά το boom έπεσαν επίπεδο και σίγουρα δεν είναι crushers σήμερα – ακόμα κι αν συνεχίζουν να κερδίζουν.
Ο Doug Polk, που έπαιζε τότε και θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες no-limit στον κόσμο, έχει πει ότι του πήρε πάνω από 4 χρόνια για να φτάσει το πρώτο του εκατομμύριο – ακόμα και στο αποκορύφωμα της εποχής.
Άρα ρεαλιστικά, μάλλον δεν θα γύριζες πίσω και θα «ισοπέδωνες» τα παιχνίδια για 5 εκατομμύρια μέσα σε έναν χρόνο. Εκτός αν είσαι ΠΑΡΑ πολύ υψηλού επιπέδου ήδη… και τρέξεις και πολύ καλά.
Έπαιζα τότε 21 έως 24 τραπέζια ταυτόχρονα, όταν ήμουν ακόμα σχετικά νέος στο πόκερ. Σήμερα με το ζόρι μπορώ να παίξω 4. Τόσο εύκολες ήταν οι αποφάσεις τότε. Σήμερα οι αντίπαλοι μπορούν – και όντως το κάνουν – να σε βάζουν σε πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις.
***
– Κι εγώ το ίδιο. Λογικά κάπου έχω ακόμα αποθηκευμένα τα παλιά hand histories σε κάποιο φάκελο. Πρέπει να τα ξανακοιτάξω. Έφτανα κι εγώ μέχρι και 30 τραπέζια. Τώρα παίζω 3-4, αλλά βγάζω τα ίδια χρήματα. Τότε έπρεπε να είχα μειώσει τα τραπέζια και να παίζω πολύ πιο υψηλά stakes.
Ένα πράγμα που νομίζω ότι πολλοί παραβλέπουν ήταν τα bonus. Bonus εγγραφής. Bonus επανακατάθεσης. Bonus για να φέρεις φίλο. Υπήρχαν πάρα πολλά λιγότερο γνωστά poker sites και όλα είχαν προσφορές. Όπως τα 888poker, Hollywood Poker, Bodog, TigerGaming, Titan Poker, PKR – και σίγουρα ξεχνάω κι άλλα.
Αυτές οι εταιρείες έδιναν bonus εγγραφής και ήταν πολύ πιο εύκολο να τα «ξεκλειδώσεις» σε σχέση με οποιοδήποτε bonus υπάρχει σήμερα.
(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)