Ο γνωστός συγγραφέας βιβλίων πόκερ Ed Miller δεν φαίνεται να θεωρεί τόσο ‘δύσκολα’ τα παιχνίδια του σήμερα. Σε πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό CardPlayer, αναφέρεται στο πώς πρέπει να προσαρμόζουμε τη στρατηγική μας στο κάθε τραπέζι, εστιάζοντας στις αδυναμίες των αντιπάλων μας. Ας δούμε, πιο αναλυτικά, το σκεπτικό του Miller :

‘’Tα Live NL Hold’em παιχνίδια έχουν δυσκολέψει πολύ. Δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού. Κάθε χρόνο, οι regulars γίνονται όλο και πιο έξυπνοι. Οι παίκτες που συνήθιζαν να έρχονται και να παρατάνε 4 buy-ins σε δυο ώρες ολοένα και λιγοστεύουν. Πλέον, μετά και τη Black Friday, οι παίκτες που μέχρι πρότινος έπαιζαν μόνο online αυξήθηκαν.

Έχω ακούσει πολλούς να γκρινιάζουν τελευταία πως τα παιχνίδια “δεν είναι καλά”, “δεν υπάρχει δράση” κλπ. Εγώ, όμως, δεν τα βλέπω τόσο άσχημα τα πράγματα. Σίγουρα, τα παιχνίδια δεν είναι τόσο καλά όσο ήταν παλιά, αλλά δεν θεωρώ πως είναι και κάκιστα. Στην πραγματικότητα, μπορείς να έχεις κέρδος στα σημερινά παιχνίδια – ελάχιστοι όμως υιοθετούν μια στρατηγική που θα τους βοηθήσει.

Οι περισσότεροι σπάνια προσαρμόζουν την στρατηγική τους στο κάθε παιχνίδι. Για παράδειγμα, ένας τυπικός θαμώνας των μικρών stakes στο Las Vegas θα παίξει με μια στρατηγική που δίνει έμφαση στο να ‘τρυπώνεις’ φτηνά σε pots, ελπίζοντας να κάνουν ένα δυνατό hand. Οι regluars αρέσκονται επίσης να κάνουν ‘μεγάλα’ folds όταν δέχονται raise, εξασφαλίζοντας πως όταν καταλήξουν να παίξουν για όλο τους το stack, θα έχουν το πλεονέκτημα. Κερδίζοντας την πλειοψηφία των μεγάλων pots, θέλουν να έχουν συνεχώς τον πρώτο λόγο στο παιχνίδι.

Αρέσκονται επίσης να κάνουν ‘μικρά’ folds – όπως π.χ. limp preflop και κατόπιν πάσο σε raise, όταν τα σχέδιά τους για να δουν φτηνά κάποιο flop καταρρίπτονται.

Ιδού ένα παράδειγμα αυτής της στρατηγικής. Ένας regular κάνει preflop raise στα $30 σε παιχνίδι $2-$5. Κάποιος κάνει call στο button, και με $67 στο pot το flop έρχεται . Ο regular ποντάρει $70 και δέχεται call.

To turn είναι το . Ο regular ποντάρει και πάλι $70. Ο caller απαντά με raise στα $160, και ο regular πάει πάσο δείχνοντας λοζέ ρηγάδες.

Αν βρισκόσασταν σε ένα τραπέζι με παίκτες που παίζουν όπως ο regular, πώς θα ήταν το παιχνίδι; Θα είχε την εικόνα ενός ‘άσχημου’ παιχνιδιού. Θα υπήρχαν πολλά small, limped pots. Όταν κάποιος έκανε πρώτος raise το hand θα τελείωνε.

Οι περισσότεροι παίκτες που θα βρίσκονταν σε ένα τέτοιο παιχνίδι θα έκαναν επίσης limp σε αυτά τα limped pots. Όταν έκαναν κάποιο καλό hand στο flop, θα κάνανε raise, δεν θα δεχόντουσαν κανένα call, και θα κέρδιζαν έτσι ένα πολύ μικρό pot. Το παιχνίδι θα τους φαινόταν ανούσιο, βαρετό, ‘χωρίς δράση’.

Σκεφτείτε το για λίγο. Κάθε στρατηγική έχει τα πλεονεκτήματά της και τις αδυναμίες της. Η στρατηγική του regular να πηγαίνει συχνά πάσο και να παίζει για μεγάλα pots μόνο με τα nuts έχει ένα ισχυρό πλεονέκτημα : κάθε φορά που το pot μεγαλώνει, ο regular θα είναι το φαβορί για να το κερδίσει.

Έχει, επομένως, νόημα να παίζουμε απέναντι σε έναν τέτοιο παίκτη με μια στρατηγική, η οποία βασίζεται στο να κερδίζουμε μεγάλα pots; Έχει νόημα να προσπαθούμε να πιάσουμε μεγάλα hands ώστε να πληρωθούμε από αυτό τον παίκτη;

Φυσικά, η απάντηση είναι κάθετα ΟΧΙ! Αν η δύναμη του αντιπάλου έγκειται στο να έχει καλά hands σε μεγάλα pots, για ποιο λόγο να παίζετε απέναντί του κυνηγώντας τα μεγάλα pots; Δεν πρόκειται να έχετε καμιά επιτυχία! Γιατί να χτυπιέστε αδίκως στην μπροστινή πόρτα, όταν η πίσω πόρτα είναι… ορθάνοιχτη!

Που βρίσκονται λοιπόν οι αδυναμίες αυτού του παίκτη; Δείτε το παραπάνω παράδειγμα. Κάθε φορά που ένα τρίτο καρώ εμφανίζεται στο board, ο παίκτης πάει αμέσως πάσο ακόμα και αν έχει Άσους. Επιπλέον, ο ίδιος παίκτης σας λέει πως έχει overpair ποντάροντας δυνατά preflop και στο flop, όταν είναι σχετικά σίγουρος για το hand του – αλλά κάνει ένα μικρό bet στο turn όταν εμφανίζεται το τρίτο καρώ!

Στις περισσότερες από τις μισές φορές, το flop θα έχει δύο ή τρία φύλλα του ίδιου χρώματος. Αν έρθει με δύο τέτοια φύλλα, στο 40% των περιπτώσεων το board θα δίνει πιθανό flush μέχρι το river. Αν ο αντίπαλός σας ‘σέβεται’ αυτή την πιθανότητα κάθε φορά που αυτή προκύπτει, μπορείτε να κλέβετε το pot στο 20% των περιπτώσεων.

Αν σε αυτά τα pots προσθέσετε όλα τα pots που μπορείτε να κλέψετε όταν ο αντίπαλός σας δεν έχει επαφή στο flop , αλλά και τις φορές που κερδίζετε γιατι κάνετε το καλύτερο hand, πλέον κερδίζετε πολλά περισσότερα μικρά και μεσαία pots από όσα, τυπικά , σας αναλογούν. Πλέον η στρατηγική των ‘μεγάλων pots’ φαντάζει εντελώς άχρηστη.

Το κλειδί είναι να μην παίζετε ποτέ για μεγάλο pot με τον παίκτη αυτό, χωρίς να είστε εντελώς σίγουρος πως είστε μπροστά. Να θυμάστε πως οι παίκτες αυτοί τα παρατάνε εύκολα στα μικρά και στα μεσαία pots, ώστε να σιγουρεύονται πως κερδίζουν πάντα τα μεγάλα pots. Μην παίζετε λοιπόν μαζί τους, κερδίζοντας όσα περισσότερα μικρά pots γίνεται.

Eννοείται πως το παιχνίδι είναι πολύ πιο προσοδοφόρο, όταν βάζετε όλα σας τα χρήματα στο pot όντας μπροστά, από το να αναγκάζεστε να κερδίζετε αργά-αργά μάρκες από ένα σύνολο solid παικτών. Κάποιες φορές όμως, ακόμα και ένας ‘rock’ παίκτης μπορεί να μετατραπεί σε παίκτη που ‘μοιράζει’ απερίσκεπτα τα χρήματά του.

Χρειάζεται εξάσκηση για να καταλαβαίνετε ποιος παίκτης είναι επιρρεπής σε κάτι τέτοιο και ποιος όχι. Κυρίως, να ψάχνετε για κάποιον που είναι αρκετά πιθανόν να τιλτ-άρει. Μην στοχεύετε στον παίκτη που μόλις διπλασίασε το stack του – αντίθετα, επιλέξτε αυτόν που ήδη χάνει κάποια χρήματα.

Πρέπει να βρείτε την ευκαιρία ώστε να τον αναγκάσετε να πάει πάσο. Ένα hand στο οποίο μπορείτε να προσποιιθείτε ότι έχετε flush είναι κατάλληλο – ή ένα στο οποίο ο αντίπαλος δεν συμπληρώνει το draw του και πάει πάσο. Αν μάλιστα πάει πάσο δείχνοντας τα φύλλα του τότε συνήθως είναι εκνευρισμένος – οπότε αυτή είναι η ευκαιρία που σας παρουσιάζεται. Δείξτε του τη μπλόφα σας.

Ειλικρινά, δε νομίζω ότι είναι λάθος να δείχνετε μια μπλόφα, κάθε φορά που κάποιος πάει πάσο δείχνοντας τα φύλλα του. Γιατί; Επειδή κάποιες φορές η στιγμή αυτή θα εξοργίσει τον αντίπαλό. Και όταν ο αντίπαλος εξοργίζεται, είναι πιθανόν να παίζει με έναν τρόπο παρόμοιο με αυτόν που βίωσα πριν λίγο καιρό :

Σε παιχνίδι $2-$5, ένας regular που συνήθως παίζει συντηρητικά είχε εκνευριστεί. Κάποιος τον έδιωξε, μπλοφάροντας, από ένα μεγάλο pot. Έκανε λοιπόν raise $50 preflop, δεχόμενος το call ενός κακού παίκτη. Οι δύο παίκτες είχαν πάνω από $800 στο τραπέζι.

Το flop ήταν . Ο εκνευρισμένος regular έκανε check και ο κακός παίκτης πόνταρε $70, με τον regular να παίζει ρέστα – σχεδόν $800. Ο κακός παίκτης έκανε call – κάτι που έκανε τον regular να χτυπήσει με δύναμη το hand του , ανοικτό, στο τραπέζι – κρατούσε λοζέ ρηγάδες – και έφυγε από τραπέζι πριν καν εμφανιστεί το turn και το river.

Κλείνοντας, αν ποτέ σκεφτείτε στο τραπέζι “το παιχνίδι είναι χάλια”, σταματήστε και σκεφτείτε ότι ο τρόπος που παίζετε δεν ειναι ο σωστός. Αν αλλάξετε τη στρατηγική σας, αν εντοπίσετε τα αδύναμα σημεία του αντιπάλου σας και όχι τα δυνατά του χαρακτηριστικά, θα έχετε αμέσως το πάνω χέρι στο παιχνίδι.’’

(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)