Σπάνια τιλταρισμένος στα τραπέζια και παρότι δεν έχει μπει ακόμη το… τεσσάρι μπροστά (ηλικιακά) η πολυετής πορεία του σε live και online τουρνουά είναι αξιοθαύμαστη.
Σπουδαίες επιτυχίες σε Λας Βέγκας, Καραϊβική, Αυστραλία, Macau, Merit, EPTs, online σειρές και ένας μικρός γύρος του κόσμου εδώ και χρόνια για τον Γιώργο Ζησιμόπουλο που συγκαταλάγεται δικαίως στην ελίτ της ελληνικής ποκερικής κοινότητας.
Προφανώς μια καριέρα τόσων ετών δεν μπορεί να περιοριστεί σε κάποια ερωτήματα και μερικές γραμμές, αλλά προσπαθήσαμε να συνοψίσουμε κατά το δυνατό τη συνέντευξη.
Ας ξεκινήσουμε με τα κλασικά: Πότε έγινε η πρώτη σου επαφή με το πόκερ και υπήρξε κάποιος καθοριστικός παράγοντας για να το πάρεις πιο σοβαρά;
Περίπου στην ηλικία των 16-17 παίζαμε με οικογενειακούς φίλους πόκα στις χριστουγεννιάτικες εορτές. Όταν τελειώσαμε το σχολείο αρχίσαμε και παίζαμε τακτικά Τexas Hold’em με τους φίλους μου και θυμάμαι να κερδίζω σχεδόν κάθε βράδυ και ν” αρχίζω να βγάζω αρκετά χρήματα για την ηλικία μου. Μέσα σε λίγους μήνες άνοιξε ο κύκλος και ήρθαν παίκτες πιο «επαγγελματίες» που μου ανέφεραν ότι υπάρχει και το online πόκερ. Το πρώτο δίμηνο έπαιζα και μέχρι να προσαρμοστώ, έχανα κάποια χρήματα, αλλά στη συνέχεια προσαρμόστηκα στο παιχνίδι και είδα ότι τα κέρδη είναι πολύ μεγαλύτερου βεληνεκούς.
Ένας απ” τους βασικούς λόγους που με τράβηξε πολύ το παιχνίδι εκτός απ” το προφανές, ότι οικονομικά ήταν πολύ καλό επάγγελμα, ήταν ότι πάντα ήμουν πολύ ανταγωνιστικός και προσπαθούσα να ανέβω σκάλες, αρχικά στις καλύτερες θέσεις στην Ελλάδα και μετέπειτα και παγκοσμίως. Μπορεί να έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τότε που άρχισα να παίζω, αλλά ομολογώ ότι, παρότι δεν νιώθω αυτόν τον ανταγωνισμό μέσα μου, δεν έχω βαρεθεί ποτέ το παιχνίδι και μ” αρέσει ακόμα πάρα πολύ (εκτός από ορισμένες φορές που δυστυχώς υπάρχει έντονα ο παράγοντας «τύχη» στο παιχνίδι και αναρωτιέμαι ότι θα μπορούσα να έχω κάνει εναλλακτικά πράγματα στη ζωή μου, χωρίς τον παράγοντα τύχης να επηρεάζει τόσο τη δουλειά μου).
Ας μείνουμε λίγο στην… παλαιολιθική εποχή του πόκερ και στα πρώτα χρόνια του διαδικτυακού πόκερ. Για τους νεότερους παίκτες που δεν πρόλαβαν εκείνη την περίοδο μπορείς να μας περιγράψεις λίγο την κατάσταση που επικρατούσε στα online MTTs και sit & gos της εποχής; Πως ήταν η online ρουτίνα σου; Ξεκίνησες κι εσύ με τη λεγόμενη paysafe των €10;
Κάπως έτσι με paysafe ναι! Δυστυχώς για τη σημερινή εποχή, τότε το online παιχνίδι ήταν πολύ πιο αγνό, δεν υπήρχαν bots, δεν υπήρχαν τόσα cheating προγράμματα, τόσο πολύ online coaching. Ήταν απλά θέμα skill-practice και ταλέντου. Οπότε και τα mtts ήταν πολύ πιο soft. Επίσης είχαν καλύτερα structures με πιο αργά levels των blinds, και αυτομάτως στηριζόταν περισσότερο στη δεξιότητα του παίκτη και το παιχνίδι είχε λιγότερη διακύμανση της τύχης και περισσότερα all-ins preflop.
Τα sngs 6-max και heads up στις αρχές του online πόκερ ήταν για μένα προσωπικά ο λόγος που ανέβασα level και έγινα καλύτερος παίκτης, καθώς παίζοντας τα αποκτάς γνώσεις icm με αποτέλεσμα να είσαι περισσότερο ικανός στα τελευταία 1-2 τραπέζια όταν φτάνει προς το τέλος το τουρνουά. Εκτός αυτού στο τουρνουά θα βρεθείς σε πάρα πολλές πάσες σε heads-up όπου θα σε βοηθήσουν πολύ αυτές οι γνώσεις.
Στα sit and gos για τα άτομα που δεν ήθελαν να κάτσουν πολλή ώρα συνεχόμενη ήταν top, καθώς διαρκούσαν λίγο και γι” αυτό το λόγο προσέλκυαν κακούς παίκτες και ήταν φοβερά value. Δυστυχώς επειδή έγιναν πολύ γνωστά ερχόντουσαν όλο και πιο πολλοί regs και εν τέλει προχώρησε η τεχνολογία, «λύσανε» το παιχνίδι οι υπολογιστές και όλοι παίζανε με bots οπότε και τελείωσε η ιστορία των sit and gos μ” αυτό τον τρόπο για όλους.
Από το 2010 πυκνώνουν και οι συμμετοχές σου σε live festivals και το πρώτο εξαψήφιο cash έρχεται στη Μάλτα με την πρωτιά στο 2015 IPT main event για €142.200! Το Pokerland.info ήταν παρών τότε όπως και πολλοί Έλληνες παίκτες που βρέθηκαν και στην αναμνηστική φωτογραφία της απονομής. Πως είχε εξελιχθεί το τουρνουά, οι συζητήσεις για το deal;
Δε θυμόμουν ότι ήταν το πρώτο! Αλλά το έχω στο μυαλό μου σίγουρα σαν πολύ ωραία ανάμνηση. Όντως θυμάμαι ότι ήμασταν πάρα πολλοί Έλληνες μαζί αυτόν τον καιρό και θυμάμαι να τρώμε το βράδυ όλοι μαζί για τη νίκη μου σαν μια καλή παρέα ενωμένη. Αν και δεν συνηθίζω να θυμάμαι hands από παλαιότερα τουρνουά σε αυτό θυμάμαι πολύ έντονα μερικά από αυτά.
Ήμουν στα 14 άτομα λίγο πριν τελειώσει η μέρα massive leader και παίξαμε all-in μ” έναν Πολωνό καλό reg που ήταν 3ος σε μάρκες ΑΚ vs AQ και έβγαλε ντάμα river. Και αντί να εξασφαλίσω σχεδόν top 3 από νωρίς, βρέθηκα να “μαι σχετικά short στο final table.
Και μετά έγινε μια πάσα που σίγουρα δε θα ξεχάσω ποτέ με τον Julian Track, ο οποίος ήταν ένας πολύ γνωστός Γερμανός reg με τον οποίο είχαμε πολύ history και online και live. Ήταν 1ος σε μάρκες κι εγώ 3ος και μου έκανε 5-bet all-in με 7-2 σπαθιά, ενώ εγώ είχα άσους, και μάλιστα έβγαλε στο flop δύο σπαθιά χωρίς να ολοκληρωθεί ευτυχώς το flush draw.
Μετά από αυτήν τη πάσα ήμουν chip leader και ήταν διαδικαστικό το θέμα (στα μάτια μου τουλάχιστον). Έπειτα κάναμε deal στα 4-5 άτομα και πήρα λίγα παραπάνω χρήματα περίπου από της 2ης θέσης, για να μη ρισκάρω καθόλου.
Οχτώ μήνες μετά έρχεται και το heads-up στην Ολλανδία για το κορυφαίο live cash της καριέρας σου (€178.616) έως σήμερα. Πως εξελίχθηκε η διοργάνωση, κι επειδή το MCOP δεν είναι τόσο δημοφιλές στο ελληνικό community θα το συνιστούσες για poker trip; Προφανώς και θα θυμάσαι πως ο Φινλανδός αντίπαλος σου (Jussi “calvin7v” Νevanlinna) ήταν ο… κακός σου δαίμονας αφού τον βρήκες επίσης και στους 3 του EPT Barcelona side event, αλλά και σε heads-up του WCOOP την ίδια χρονιά!
Η αλήθεια είναι πως παρότι είχα πάει πολύ καλά και η διοργάνωση είναι εξαιρετική, δε θα τον διάλεγα σαν προορισμό, καθώς το field σε σχέση με άλλα ταξίδια είναι απ” τα πιο δύσκολα θεωρώ. Μάλιστα μου “χε κάνει εντύπωση πόσο πολύ διαρκούσαν οι «μέρες», εννοώντας ότι κρατούσαν πολλά levels μέσα στη μέρα. Είχε τύχει και είχα πάει για δύο τουρνουά και έκανα και στα δύο το πολυπόθητο ft και είχα παίξει σερί 7 μέρες για 12-15 ώρες την ημέρα, και την επόμενη μέρα που τελείωσε το main event είχα πάθει υπερκόπωση και ανέβασα πυρετό.
Ο “calvin7v” είναι απ” τους καλύτερους παίκτες που έχω παίξει – από τους όχι και τόσο πολύ «διάσημους» – τόσο live όσο και online και πράγματι τα “χε φέρει έτσι ο Θεός που μας έβαλε στο hu σε 2 μεγάλα τουρνουά μέσα σε 2 μήνες διαφορά και έχασα και στα δύο. Πολύ άξιος παίκτης.
Ταξίδι στο Λας Βέγκας: Να υποθέσουμε πως το… παρολίγον bracelet το 2016 και το deep run στο main event το 2017 σου έχουν μείνει αξέχαστα. Πως ήταν η γενικότερη εμπειρία; Σε σύγκριση με Aυστραλία, Καραϊβική και Macau όπου έχεις πάει επίσης τι θα επέλεγες; Θυμάσαι κάποιο στιγμιότυπο/αστείο περιστατικό/hand απ” όλα αυτά τα ταξίδια;
Προσωπικά πιστεύω ότι σαν το Λας Βέγκας δεν υπάρχει καλύτερο. Απ” όπου και να το πιάσεις είναι νο1. Τα καλύτερα fields, μεγάλα prizepools, ωραία ξενοδοχεία, πολλές δραστηριότητες εκτός πόκερ. Αλλά για όποιον του αρέσει πραγματικά το πόκερ, για εμένα προσωπικά είναι ο ναός του πόκερ, εκεί που αν πας deep ειδικά σε WSOP event είναι ότι καλύτερο για έναν παίκτη (οριακά ανατριχιάζεις με τους εθνικούς ύμνους της χώρας του πρωταθλητή κάθε ημέρας).
Το έχω δηλώσει σε όλους πως για εμένα, ως προς το prestige τουλάχιστον, το να πάρεις ένα IPT, ή ένα EPT, ή ένα βραχιόλι WSOP Europe, ή βραχιόλι online WSOP, δε συγκρίνεται με τίποτα με το να πάρεις στο Βέγκας ένα WSOP event.
Δυστυχώς έφτασα πολύ κοντά δυο φορές, αλλά ήταν πολύ ωραία ανάμνηση! Αν μου λείπει κάτι αυτά τα 6 χρόνια που έλειπα απ” το πόκερ, αυτά είναι με διαφορά τα ταξίδια στο Βέγκας και είναι τα deep runs στα WSOP events εκεί και συγκεκριμένα στο main event.
Όσον αφορά αστεία σκηνικά υπάρχουν πάρα πολλά, αλλά νο1 θυμάμαι να παίζουμε στα breaks έξω απ” το poker room στο Rio που είχαν έναν ωραίο χώρο, με τον Phil Helmuth τριποντάκια και να βάζουμε sidebets!
Αυστραλία μ” άρεσε πολύ το μέρος, αλλά δεν έχω κάποιο τόσο αστείο σκηνικό να θυμάμαι, καθώς είμασταν 2-3 Έλληνες μόνο. Μακάο είχα πάει για ελάχιστες μέρες οπότε δε θυμάμαι σχεδόν τίποτα, πιο πολύ θυμάμαι το ταξίδι σε Πεκίνο-Σαγκάη με τα αδέρφια Αγγέλου που είχαμε πάει διακοπές πρώτα και περάσαμε πολύ ωραία.
Από το καλοκαίρι του 2020 ουσιαστικά και για τα επόμενα 4-5 χρόνια (μεσολάβησε φυσικά και η περίοδος Covid μέσα σε όλο αυτό) υπήρξε κάποιου είδους αποστασιοποίηση από το live παιχνίδι κυρίως; Ήταν κατά κάποιο τρόπο συνειδητή η απόφαση να το αφήσεις για λίγο; Και τι σ” έκανε να επιστρέψεις πιο ενεργός;
Η αλήθεια είναι πως «αποχώρησα» το καλοκαίρι του 2020 απ” το χώρο για αρκετούς λόγους, ενώ βρισκόμουν στο top της καριέρας μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ήταν Ιούνιος και ήμουν νο2 στο GPI Player of the Year στο κόσμο και ήταν ο τότε στόχος μου αυτή τη χρονιά να έβγαινα πρώτος.
Δυστυχώς προέκυψαν κάποια προβλήματα υγείας, ευτυχώς όχι κάτι το πολύ σοβαρό, αλλά με ανάγκασαν να φύγω απ” το Βέγκας χωρίς να προλάβω να παίξω τίποτα εκεί αυτή τη χρονιά. Επίσης είχα κουραστεί από τα πολλά ταξίδια και ήθελα να είμαι πιο συχνά και πιο δίπλα στους φίλους μου και να έχω πιο πολύ προσωπικό χρόνο για άλλα θέματα. Όπως χαρακτηριστικά θυμάμαι είχα χάσει δύο γάμους πολύ κοντινών μου ανθρώπων επειδή βρισκόμουν στο Βέγκας για το main event.
Μετά από χρόνια που αποφάσισα να γυρίσω στο live πόκερ, αντιμετώπισα κάποιες δυσκολίες με άγχος λόγω του θέματος υγείας που έπαθα στο Βέγκας τον Ιούνιο του 2020, είτε πάνω στα τραπέζια που δεν ένιωθα καλά, είτε με τις πτήσεις που δυσκολευόμουν. Αυτό τερμάτισε όμως πριν 1 χρόνο όταν αποφάσισα να παίζω πιο συχνά ώστε να το συνηθίσω και να νιώθω άνετα στα τραπέζια πάλι.
Πλέον προσπαθώ να κρατήσω μια ισορροπία μεταξύ live πόκερ και προσωπικής ζωής και να πηγαίνω 7-10 μέρες ανά 2 μήνες περίπου σε ένα ποκερικό trip. Και ευελπιστώ να καταφέρω να πάω φέτος στο Βέγκας μετά από τόσα χρόνια!
Και τελικά η “επιστροφή” έρχεται με τίτλους και final tables σε Λουτράκι και Θεσσαλονίκη. Τι θυμάσαι από αυτά τα τουρνουά; Παρατήρησες εξέλιξη στο ελληνικό field με το πέρασμα των χρόνων; Λίγοι οι παλιοί γνωστοί…
Ναι η αλήθεια είναι πως η αρχή ήταν σ” ένα φιλικό σπίτι που πήγα δοκιμαστικά τον Δεκέμβριο του 2024. Ένιωθα καλά μετά από καιρό και είπα ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσω και σε καζίνο πάλι να δω πως θα νιώθω. Δε θυμάμαι πολλά να σας πω την αλήθεια από το Novibet Poker Series #6 main event, μόνο ότι είχα το chip lead στα 5 άτομα και ότι συνέχεια διπλασίαζα τους άλλους παίκτες και αντί να τελειώσω με την πρωτιά, κάναμε ένα deal και πήρα τα περισσότερα χρήματα, αλλά όχι και το τρόπαιο σε ένα all-in που παίξαμε για να μην ταλαιπωρούμαστε.
Όσον αφορά την ερώτηση για τους λίγους γνωστούς, δεν μου κάνει εντύπωση. Αυτό γιατί πάντα πίστευα και πιστεύω πως για να κρατηθείς στο χώρο πρέπει να είσαι τόσο καλός και να “χεις διάρκεια, και όχι απλά να κάνεις μια καλή χρονιά απλά επειδή «έτρεξες» φοβερά. Οπότε είναι λογικό πολλά γνωστά άτομα να μην έρχονται πια, όπως επίσης και αυτοί που ήταν τόσο blessed ώστε να κάνουν μεγάλα scores και να μην έχουν ανάγκη από τέτοια events. Χαίρομαι πολύ όμως γιατί βλέπω μια εξέλιξη στο ελληνικό πόκερ, έχουν έρθει κάποια νεότερα άτομα που δείχνουν να είναι καλοί και ευελπιστώ να κάνουν μεγάλα scores και να ανέβει η Ελλάδα στις επιτυχίες.
Κατά την προσωπική μου άποψη όμως θα προτιμούσα να “βλεπα ένα combo ταλέντου και γνώσεων όσον αφορά το live πόκερ. Χωρίς να είμαι σίγουρος από αυτά που έχω ακούσει και δει, βλέπω ότι υπάρχουν παίκτες οι οποίοι ή έχουν καλό επίπεδο γνώσεων και καθόλου «δημιουργία» στο παιχνίδι και παίζουν σαν ρομπότ χωρίς να κάνουν πολλά λάθη, και έχω δει μερικούς παίκτες οι οποίοι μπορεί να κάνουν τραγικά λάθη, λόγω έλλειψης γνώσεων, και κάνουν πιο συχνά scores, απλά επειδή έχουνε ένα ταλέντο στο live πόκερ και ας βγαίνουν εκτός γραμμής πολλά plays τους. Εμένα οι αγαπημένοι μου παίκτες είναι παίκτες που μπορούν να κάνουν combo αυτών των δύο, προφανώς πάντα με ένα balance και να γνωρίζεις απ” έξω τη θεωρία και το gtο. (Επαναλαμβάνω αυτό πάει για τo live πόκερ και όχι για το online πόκερ)
Επειδή πολλά παιδιά που μας διαβάζουν πιθανότατα να θέλουν να κάνουν το step up που λένε στο πόκερ, με βάση την εμπειρία σου και τα όποια λάθη πιστεύεις ότι έκανες εσύ στη διαδικασία αυτή, τι θα τους συμβούλευες; Τι παγίδες ν” αποφύγουν, σε τι να δώσουν βάση περισσότερο;
Πιστεύω είμαι αρκετά κατάλληλος ώστε να δώσω συμβουλή πάνω σ” αυτό, καθώς είμαι ένας από αυτούς που κάναν πολλά λάθη bankrollwise και στις επιλογές εκτός πόκερ.
Θεωρώ ότι νο1 είναι να έχουν σωστό και φοβερά tight bankroll management. Μετά θα πρέπει να αναρωτιούνται πάντα αν η επιλογή που κάνουν σε οτιδήποτε έχει value, δηλαδή αν κάνοντας το κερδίζουν χρήματα μακροχρόνια ή χάνουν. Π.χ ένας άνθρωπος μπορεί να “ναι μόνο καλός στο live πόκερ ή στο online. Δεν είναι ανάγκη να παίζει σ” αυτό που δεν είναι καλός. Η” ένα άλλο π.χ το να παίζεις online τουρνουά με regs μόνο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
Με λίγα λόγια θα πρότεινα να είναι αυστηροί επαγγελματίες και να παίζουν συντηρητικά ποσά ανάλογα το bankroll τους. Δε χρειάζεται να λέμε τα αυτονόητα που είναι να μελετάνε συχνά και να δουλεύουν πάνω στο παιχνίδι τους, γιατί στο Τexas από διάστημα σε διάστημα αλλάζουν τα tendencies οπότε πρέπει να “σαι πάντα ενήμερος. Τέλος – και ίσως κυριότερο – μακριά από τζόγους οποιασδήποτε μορφής, καθώς είναι unbeatable…
Αν είχες ένα 8-max home game και έπρεπε να επιλέξεις εσύ το line-up ποιους Έλληνες παίκτες θα ήθελες στο τραπέζι κι ένας μικρός λόγος για τον καθένα; Και ποιος θα το κέρδιζε;
Φαντάζομαι θέλεις να πω ποιοι είναι οι καλύτεροι κατά την άποψη μου και όχι ποιους θα ήθελα στο τραπέζι μου, γιατί προφανώς θα ήταν άλλη η απάντηση…
Χωρίς πολλή σκέψη θα έβαζα τους δύο που θεωρώ ότι απέχουν απ” τον επόμενο. Αυτοί είναι ο Γιάννης Αγγέλου και θα βάλω και τον Pwndidi αν και για να είμαι ειλικρινής δεν έχουμε παίξει ποτέ live, οπότε η άποψη αυτή έρχεται βάσει των αποτελεσμάτων και του poker education που έχει λάβει.
Μετά θα έβαζα αρκετούς για διάφορους λόγους. Θα έβαζα σίγουρα τον Πάρη Τσοκαρίδη που του έχω εκτίμηση και σαν παίκτη και σαν άνθρωπο πολύ. Όπως επίσης και για τον Φώτη Νταμάρη ο οποίος έχει επενδύσει πολύ χρόνο στο παιχνίδι. Και ο παλιός φίλος ο Μανούσος εννοείται δε θα μπορούσε να λείπει απ” τη σύνθεση καθώς είναι ένας παίκτης που δεν κάνει εύκολα λάθη.
Υπάρχουν και οι μικρότεροι που έρχονται με φόρα για τους οποίους θέλω να πιστεύω πως θα ανέβουν γρήγορα όπως ο Πασχάλης Παπαδόπουλος, ο Ηρακλής Μανίκαρος, ο Θοδωρής Αμπελικώτης, ο Σταύρος Πετυχάκης και αρκετοί ακόμα που εκτιμώ το παιχνίδι τους αρκετά.
Νικητής ε; Θα πω για online Pwndidi-Αγγέλου, και για live τον εαυτό μου!
Και αν θες κι ένα ακόμη fun table θα έβαζα μαζί MITS304, Μίλτο Κυριακίδη, Ανδρέα Βλάχο, Jake, Ανδρέα Χαλκιαδάκη και Γιάννη Πούλλο! Νικητής: Οι θεατές!
Τι σχέδια υπάρχουν για το 2026; Έχεις βάλει στο στόχαστρο κάποια φεστιβάλ; Θεωρείς ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα το αφήσεις εντελώς το πόκερ ή θα πιάνεις τραπουλόχαρτα μέχρι τα… βαθιά γεράματα;
Δεν έχω κάποια σχέδια, προς το παρόν σε κοντινούς προορισμούς, Λουτράκι, Θεσσαλονίκη, Κύπρο και Πράγα τον Μάρτιο. Ευελπιστώ να καταφέρω να πάω 15-20 μέρες στο Βέγκας. Την υγειά μας να “χουμε και βλέπουμε!!
Για το πότε θα σταματήσω το πόκερ θα σου πω το ίδιο που έλεγα και μικρός όταν σπούδαζα. Όσο μπορώ να βιοπορίζομαι από αυτό και συνεχίζει και μου αρέσει τότε θα συνεχίσω… Εάν ένα από τα δύο σταματήσει να ισχύει τότε θα σταματήσω.
***
Και τρεις… μονολεκτικές
Κατάκτηση Ch.League με Ολυμπιακό ή 10 χρόνια σερί πρωτάθλημα μπάσκετ με διπλό στο ΟΑΚΑ; Champions League προφανώς!
Αν δεν είχες ασχοληθείς όλα αυτά τα χρόνια με το πόκερ σε τι χώρο επαγγελματικά θα φανταζόσουν τον εαυτό σου; Είτε αθλητή, είτε επενδυτή σε χρηματιστήριο.
Ταξίδι των ονείρων σου (που δεν έχεις κάνει ακόμη); Μη ποκερικός προορισμός – Νότιος Αμερική.
(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)