Κατά τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας του πόκερ, οι παίκτες έχουν βρει ολοένα και πιο μοναδικούς τρόπους να μοιράζονται τις ιστορίες τους με τους φίλους και τους συναθλητές τους. Από τα διαδικτυακά blogs μέχρι τα κανάλια στο YouTube, η δημιουργία περιεχομένου στο πόκερ έχει εξελιχθεί από εκτενή γραπτά άρθρα σε σύντομα βίντεο.
Τον τελευταίο χρόνο, ωστόσο, ένας παίκτης πόκερ απέρριψε τις σύγχρονες τάσεις των video blogs και του YouTube, προσελκύοντας χιλιάδες συνδρομητές στις καθημερινές του σκέψεις γύρω από το παιχνίδι. Ο Sam Greenwood έχει κερδίσει πάνω από $39.000.000 σε τουρνουά πόκερ όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πριν από έναν χρόνο επέλεξε την πλατφόρμα Substack για τη δουλειά του.
Παρόλο που το Substack επιλέγεται συνήθως από συγγραφείς και όχι από παίκτες πόκερ, η ανάπτυξη τέτοιων πλατφορμών έχει φέρει τους δημιουργούς περιεχομένου από τον χώρο της τεχνολογίας, της πολιτικής και του αθλητισμού πιο κοντά στο κοινό τους, δίνοντας τους τη δυνατότητα να αποκτήσουν τόσο δωρεάν όσο και επί πληρωμή συνδρομητές.
Ο Sam έχει δει το κοινό του να αυξάνεται σε χιλιάδες φίλους του πόκερ που ακολουθούν τις καθημερινές του αναλύσεις χεριών.
«Είχα κάνει συνδρομή σε κάποια Substack ως αναγνώστης, όχι για πόκερ, καθώς δεν υπήρχε ιδιαίτερο περιεχόμενο εκεί. Με εντυπωσίασε ότι, αντί να δουλεύουν για τους New York Times ή το New Yorker, οι άνθρωποι πουλούσαν απευθείας στον καταναλωτή. Σκέφτηκα ότι υπήρχε χώρος για μένα.»
Ο Sam έμαθε πόκερ στο 2+2 πριν καν υπάρξουν εκπαιδευτικές πλατφόρμες. Το δημοφιλές φόρουμ πόκερ λειτουργούσε και ως εκδοτική εταιρεία, οπότε η ιδέα να καλύψει το κενό περιεχομένου πόκερ στο Substack τον προσέλκυσε. Παρότι είχε δημιουργήσει στο παρελθόν εκπαιδευτικά βίντεο για το Run It Once, η ιδέα να γίνει YouTuber δεν τον ενθουσίαζε το ίδιο.
«Δεν ήθελα να μπω στη διαδικασία να μάθω τις ιδιοτροπίες και την αστάθεια του αλγορίθμου του YouTube· απλώς ήθελα να γράφω. Ακόμη και από πλευράς monetization: στο YouTube πρέπει να αποκτήσεις συνδρομητές και έσοδα από διαφημίσεις, και ίσως να τους κατευθύνεις σε άλλα προϊόντα. Μου άρεσε το οικονομικό μοντέλο του Substack: γράφω κάτι και πληρώνεις για να το διαβάσεις.»
Όπως εξηγεί, το Substack είναι εξαιρετικά απλό για τους συνδρομητές, που μπορούν να πληρώσουν μέσα σε λίγα κλικ. Με ελάχιστο περιεχόμενο πόκερ στην πλατφόρμα, ο Sam απολαμβάνει τη διαδικασία της γραφής πολύ περισσότερο απ’ ό,τι πιστεύει ότι θα απολάμβανε τη δημιουργία βίντεο. Παρόλο που το Substack είναι η μεγαλύτερη πλατφόρμα newsletters στο διαδίκτυο, οι φίλοι του πόκερ φαίνεται να την ανακαλύπτουν πιο αργά και πολλοί ακόμη τον ρωτούν τι ακριβώς είναι.
«Ήταν εύκολο να το στήσω και να το κάνω monetise. Πολύ περιεχόμενο στο Substack – πολιτικό, τεχνολογικό ή αθλητικό – βασίζεται στην ανάλυση λαθών και στην κριτική σκέψη, οπότε ένιωσα ότι ταιριάζει. Το δικό μου γράψιμο είναι πιο τεχνικό, αλλά ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία της πλατφόρμας.»
Παρόλο που το YouTube τραβά γρήγορα την προσοχή, ο Sam πιστεύει ότι η στήλη του προσελκύει ανθρώπους με μεγαλύτερη διάρκεια συγκέντρωσης.
«Υπάρχει τόσο πολύ περιεχόμενο σήμερα που είναι υπερκινητικό και δεν απαιτεί πλήρη προσοχή. Εγώ λέω: “Έλα! Για οκτώ λεπτά, μπορείς να συγκεντρωθείς.”»
Όταν προσπάθησε να προσεγγίσει τους φίλους του πόκερ, ο Sam πίστευε αρχικά ότι θα ήταν πιο δημοφιλής κυρίως σε παίκτες που αναζητούν έναν επιτυχημένο επαγγελματία για να τους βοηθήσει να φτάσουν στο επίπεδό του. Όπως εξηγεί, όμως, δεν εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα με το κοινό του.
«Ο τρόπος που παρουσιάζεται μεγάλο μέρος του περιεχομένου πόκερ είναι: “Είμαι ειδικός, θα σου μάθω αυτά τα κόλπα και θα βγάλεις χρήματα από αυτά”.
Νόμιζα ότι, λόγω της επιτυχίας και της φήμης μου, αυτοί οι παίκτες θα αποτελούσαν μεγάλο μέρος του κοινού μου. Τελικά, όμως, πολλοί από τους αναγνώστες μου έλκονται περισσότερο από την προσωπικότητα και το στυλ γραφής μου. Κάτι που είναι λίγο τρομακτικό, γιατί όσοι δεν το συμπαθούν, σε έναν βαθμό, δεν συμπαθούν και εμένα!»
Βέβαια, αυτοί είναι λίγοι. Με χιλιάδες αφοσιωμένους συνδρομητές, αρκετοί από τους αναγνώστες του επικοινωνούν μαζί του μετά από κάθε νέα ανάρτηση, όμως η πλειοψηφία παραμένει σιωπηλή αλλά ικανοποιημένη.
«Είδα στο Twitter ότι ο Doug Polk έκανε ένα “ask me anything” για περιεχόμενο πόκερ και ένα από τα πράγματα που είπε ήταν ότι οι πιο “δυνατές” φωνές δεν είναι απαραίτητα αντιπροσωπευτικές του κοινού σου.
Έχω κάποιους που σχολιάζουν κάθε μέρα στο blog, συμμετέχουν στο Discord και μου στέλνουν μηνύματα ή email με ερωτήσεις. Ο μέσος αναγνώστης όμως; Είναι δύσκολο να τον ορίσεις. Αυτό που στόχευα ήταν κάτι σαν πρόβλημα σκακιού: ξυπνάς το πρωί, πίνεις τον καφέ σου και διαβάζεις μια παρτίδα πόκερ.»
Και τελικά, έτσι ακριβώς εξελίχθηκε η στήλη του: με ένα εντυπωσιακό ποσοστό μέσης αναγνωσιμότητας 40% σε κάθε άρθρο – περίπου 15% υψηλότερο από τα επιτυχημένα blogs της πλατφόρμας.
«Πολλοί από τους συνδρομητές μου δεν μπορούν να παίξουν πολύ πόκερ λόγω ζωής ή δουλειάς. Είναι ερασιτέχνες και τους αρέσει να διαβάζουν ένα χέρι πόκερ και να νιώθουν ότι παίζουν, κάτι που δεν μπορούσαν να κάνουν πριν.
Όπως και με τα streams στο Twitch, το όφελος είναι παρόμοιο: μπορεί να μην έχεις χρόνο να παίξεις για τρεις ώρες, αλλά μπορείς να παρακολουθήσεις για μισή ώρα.»
Ο Sam περίμενε ότι το κοινό του θα αναγνώριζε το υψηλού επιπέδου περιεχόμενό του και θα εγγραφόταν γι’ αυτό. Τελικά, υπάρχουν πολύ περισσότεροι ερασιτέχνες παίκτες πόκερ που βρίσκουν τη γραφή του διασκεδαστική, ενώ το στυλ του έχει αποκτήσει τη δική του ξεχωριστή βάση θαυμαστών – ένα μεγάλο κομπλιμέντο για τη δουλειά του.
«Υπέθετα ότι το κοινό μου ήταν όλοι grinders των MTTs, και μετά ένας 55χρονος γιατρός ήρθε και μου είπε: “Βλέπω όλα τα βίντεο σου.” Έχω μια ομάδα πολύ πιστών αναγνωστών. Από 1.000-1.500 άτομα, υπάρχουν 5 έως 10 που μου δίνουν feedback κάθε μέρα.»
Όταν ο Sam ήταν ένας ανερχόμενος παίκτης πόκερ, είχε επικοινωνήσει με τον Phil Galfond σχετικά με το παιχνίδι του – και όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, ο Galfond του απάντησε. Αυτή η καθοριστική εμπειρία αποτέλεσε εν μέρει έμπνευση για τη σημερινή του αφοσίωση στο να απαντά στους δικούς του αναγνώστες.
«Όταν ξεκινούσα στο πόκερ, του έστελνα χέρια από $22 Sit & Go, ενώ εκείνος έπαιζε $300/$600 – και παρ’ όλα αυτά μου απαντούσε. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι επιφυλακτικοί και δεν απαντούν, αλλά γενικά έχω διαπιστώσει ότι αν κάνεις ερωτήσεις, θα εκπλαγείς με το πόσο συχνά παίρνεις απάντηση.»
Ο Sam έχει δημιουργήσει και ένα ερωτηματολόγιο για τους αναγνώστες του, οπότε αν παρακολουθείς το Punt of the Day ή είσαι συνδρομητής του, αξίζει να έρθεις σε επαφή μαζί του.
«Θα εκπλαγείτε με το πόσο λίγη ώθηση χρειάζομαι για να κάνω μια αλλαγή. Κάποιος μου πρότεινε να δημοσιεύω τα stack sizes και τα big blinds εκτός από τα chips, οπότε από σήμερα αυτό γίνεται. Αν είστε από τους πιο ντροπαλούς αναγνώστες, μην διστάζετε – δεν δαγκώνω!»
Ο Sam αναφέρει επίσης ότι, κατά τη διάρκεια της προπονητικής του στο πόκερ, έχει συναντήσει ένα είδος «αντίστροφης ντροπαλότητας», που εμποδίζει ορισμένους μαθητές να αξιοποιήσουν στο έπακρο τη μάθησή τους – κάτι που πιστεύει ότι συμβαίνει πιο συχνά απ’ όσο νομίζουμε.
«Μερικές φορές, σε ιδιαίτερα μαθήματα, δίνω μια συμβουλή και ο άλλος απαντά “α, αυτό το ξέρω”. Και σκέφτομαι… δεν πειράζει, το πόκερ είναι δύσκολο. Κι εγώ κάνω λάθη.
Κάποιες φορές, όταν μιλάω με παίκτες λιγότερο έμπειρους, αντί να αξιοποιούν πλήρως την πληροφορία που τους δίνω, τους απασχολεί περισσότερο να με εντυπωσιάσουν. Δεν με ενδιαφέρει αυτό· χαίρομαι απλώς όταν κάποιος βελτιώνεται, χάρη σε κάτι που διάβασε ή που του είπα.»
Παρόλο που ίσως κάποιοι θεωρούν ότι ο Sam δεν έχει χρόνο να απαντά σε ερωτήσεις, ισχύει το αντίθετο. Ο ίδιος είχε επικοινωνήσει με τον χρήστη του Substack Nate Silver, και ο «Barstool Nate» ήταν παραπάνω από πρόθυμος να τον βοηθήσει.
Ένα από τα αγαπημένα μας στοιχεία στη γραφή του Sam είναι το πόσο «στεγνό» και πνευματώδες χιούμορ χρησιμοποιεί, ακόμη και σε θέματα όπως τα coinflips. Όταν τον ρώτησαν από πού προέρχεται αυτή η καυστική του διάθεση, ανέφερε ότι ένα μέρος της οφείλεται στα νεανικά του χρόνια, όπου οι αρκετά ελεύθεροι γονείς του τού επέτρεπαν να βλέπει μεγάλη ποικιλία από σειρές και ταινίες.
Σειρές όπως το The Simpsons και ταινίες όπως το Pulp Fiction ανταγωνίζονταν για την προσοχή του, καθώς ο ίδιος δοκίμαζε – μέσα από μια διαδικασία «trial and error» – να μετατρέψει την αγάπη του για την κωμωδία σε δικό του γραπτό ύφος που να βρίσκουν αστείο και οι άλλοι.
Μιλώντας για τα coinflips, ο Sam επισημαίνει κάτι πολύ ουσιαστικό:
«Οι άνθρωποι φοβούνται υπερβολικά να τα παίξουν όλα μέσα. Δες τον παίκτη που κέρδισε το τουρνουά – έβαλε τα πάντα μέσα 12 φορές. Σε έναν βαθμό, αυτό ακριβώς χρειάζεται να κάνεις.»
Οι ήττες σε coinflips μας μένουν πολύ περισσότερο από τις νίκες – κάτι που έχει να κάνει με την ανθρώπινη φύση. Ο Sam θυμάται χαρακτηριστικά μια εμπειρία του, όταν κατέκτησε την 9η θέση στο EPT Main Event στο Μονακό το 2019.
«Έχασα με ρηγάδες απέναντι σε A-Q του Ryan Riess. Μερικά χρόνια αργότερα, κάποιος με ρώτησε αν θυμάμαι ένα μεγάλο flip όπου αποκλείστηκε την 4η μέρα. Δεν θυμόμουν τίποτα. Το μόνο που θυμόμουν ήταν το χέρι που έχασα εγώ, όταν έσπασαν οι ρηγάδες μου.
Κερδίζεις πέντε coinflips στη σειρά και σου φαίνεται το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο – το ξεχνάς. Χάνεις ένα και λες “δεν γίνεται αυτό, πως συνέβη;”»
Ο Sam αναφέρεται επίσης στη διαφορά ανάμεσα στη σύγχρονη εποχή του πόκερ και εκείνη μετά το boom γύρω στο 2006.
«Υπάρχουν ακόμη παίκτες που σκέφτονται με τη λογική του 2006 – ότι δεν πρέπει να τα βάλεις όλα μέσα με ντάμες απέναντι σε Α-Κ, γιατί ο παίκτης δίπλα σου μπορεί να το κάνει με 6-5 suited για 100 big blinds.»
Αν και τέτοιου τύπου ακραίοι παίκτες έχουν πλέον σχεδόν εξαφανιστεί, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί που κάνουν υπερβολικά «tight» παιχνίδι – όπως το να κάνουν fold ντάμες απέναντι σε Α-Κ, περιμένοντας μια «καλύτερη» ευκαιρία.
Όταν ρωτήθηκε αν του λείπει το live πόκερ, η απάντηση του Sam είναι διττή. Πλέον είναι πατέρας – και μάλιστα περιμένει το δεύτερο παιδί του, καθώς η σύζυγός του είναι έγκυος και αναμένεται να γεννήσει τον Μάιο. Η ζωή του έχει αλλάξει σημαντικά, κάτι που επηρέασε και την απόφασή του να στραφεί στο Substack για ένα διάστημα. Παρ’ όλα αυτά, του λείπει να αγωνίζεται σε μεγάλα live τουρνουά σε όλο τον κόσμο.
«Στο πόκερ δεν έχεις αφεντικό. Αν ήθελα να μείνω ξύπνιος μέχρι τις 3 το πρωί και να κοιμηθώ μέχρι τις 11, μπορούσα. Τώρα δεν γίνεται. Μπορώ να μείνω μέχρι τις 3, αλλά πρέπει να σηκωθώ στις 7 για να πάω τον γιο μου στον παιδικό σταθμό.
Στο πόκερ υπάρχει και η σκέψη “έπαιξα 12 ώρες και έχασα $50.000 – γιατί το έκανα αυτό;”. Είναι ωραίο να κάνεις κάτι όπου, ό,τι κι αν συμβεί, αν σε ρωτήσει κάποιος τι έκανες σήμερα, μπορείς να πεις: “Δημιούργησα αυτό – πριν δεν υπήρχε, τώρα υπάρχει.”»
Ο Sam τονίζει ότι η πίεση στο πόκερ είναι προνόμιο – και το εκτιμά βαθιά. Όπως λέει, οι περισσότεροι άνθρωποι σταματούν να ανταγωνίζονται σοβαρά και οργανωμένα μετά τα 18 τους. Το πόκερ καλύπτει αυτό το κενό σε μεγάλο βαθμό – και αυτό είναι κάτι που του λείπει.
«Τα ταξίδια και η συναναστροφή είναι διασκεδαστικά, αλλά το ίδιο και το άγχος του να ανταγωνίζεσαι τους καλύτερους. Παρόλο που πλατφόρμες όπως το Substack έχουν στοιχεία “παιχνιδιού” – κοιτάς τα νούμερα και προσπαθείς να ανέβεις – δεν είναι το ίδιο με το να κάνεις ένα σωστό bluff ή να πιάσεις bluff στο river και να έχεις άμεσο αποτέλεσμα.»
Κάποια στιγμή, ο Sam σκοπεύει να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή και τα συνεχόμενα ταξίδια – ειδικά από τη στιγμή που δεν υπάρχει εγγύηση κέρδους. Παραδέχεται ότι του λείπει το πόκερ «αρκετά» και ανυπομονεί να επιστρέψει, αλλά αναγνωρίζει ότι αυτή δεν είναι η κατάλληλη περίοδος.
«Αν η σύζυγός μου δεν ήταν έγκυος τώρα, το παιδί μας θα ήταν στον παιδικό σταθμό και θα μπορούσα να φύγω για μερικές εβδομάδες. Θα μου έλειπαν όλοι, αλλά με ένα νεογέννητο καθ’ οδόν, ξεκινάμε πάλι από την αρχή. Θα είναι χαοτικό.»
Παρόλο που άλλοι παίκτες όπως ο Jeremy Ausmus και ο Darren Elias καταφέρνουν να συνδυάζουν τη ζωή του πατέρα με τα συνεχή ταξίδια για πόκερ, ο Sam τονίζει ότι ο ίδιος χρειάζεται να βρει τη σωστή ισορροπία. Το τελευταίο έτος, η στροφή του στο Substack και η συγγραφή ως κύρια απασχόληση του έδωσαν σημαντικά μαθήματα.
«Ένας λόγος που επέλεξα το Substack είναι ότι αν είχα μια χρονιά όπου έχανα $300.000, θα έλεγα “εντάξει, θα προσαρμόσω τον τρόπο ζωής μου”.
Η ιδέα ότι μπορεί να στερήσω πράγματα από την οικογένειά μου επειδή έχασα χρήματα φέρνει πολύ άγχος και πίεση. Ο Jeremy και ο Darren είναι σε καλή φόρμα και τα πάνε εξαιρετικά – και φαντάζομαι πόσο ωραίο είναι να κερδίζεις χρήματα για τα παιδιά σου. Τα stakes ανεβαίνουν πολύ.»
Κλείνοντας τη συζήτηση, το θέμα στρέφεται στους – αρκετά διχαστικούς – poker influencers, μια συνεχώς αναπτυσσόμενη πλευρά του παιχνιδιού που εστιάζει περισσότερο στη δημιουργία περιεχομένου παρά στη βελτίωση ως παίκτες (ή τουλάχιστον στην ισορροπία των δύο). Οι influencers έχουν προκαλέσει την ενόχληση του Sam σε κάποια από τα γραπτά του, και ο ίδιος έχει δηλώσει ότι σε έναν βαθμό απορρίπτει την επιρροή τους, ακόμα κι αν αυτή μπορεί να ωφελεί μακροπρόθεσμα το παιχνίδι. Του ζητήθηκε να εξηγήσει τη στάση του.
«Ποτέ δεν μου άρεσε η ύπαρξη ενός συστήματος δύο ταχυτήτων στο πόκερ. Στο WSOP, άνθρωποι όπως ο Daniel Negreanu και ο Antonio Esfandiari είχαν προνομιακή μεταχείριση, π.χ. στην καθυστερημένη εγγραφή. Πρόκειται για ανταγωνισμό – όλοι θα έπρεπε να είναι στο ίδιο επίπεδο.»
Παραδέχεται όμως ότι και ο ίδιος έχει επωφεληθεί κάποιες φορές από τέτοιες καταστάσεις:
«Σε EPTs και Triton, dealers ή floor staff μπορεί να μου έχουν δώσει το benefit of the doubt σε κάποια διαφωνία. Δεν προσπαθώ συνειδητά να εκμεταλλευτώ σχέσεις, αλλά έχει συμβεί.»
Ο Sam τονίζει ότι ποτέ δεν ήταν από τους παίκτες που παίζουν σκόπιμα άσχημα για να τραβήξουν την προσοχή VIPs και να εξασφαλίσουν προσκλήσεις σε ιδιωτικά παιχνίδια. Προτιμά να παίζει το καλύτερο δυνατό παιχνίδι του για να κερδίζει χρήματα, ακόμα κι αν κάποιοι άλλοι – ή influencers – μπορεί να έχουν βγάλει περισσότερα χρήματα με διαφορετικό τρόπο.
«Υπάρχουν παίκτες που πλήρωσαν buy-in και rake για να μπουν σε ένα τουρνουά. Και μέσα στο χέρι, οι influencers το βιντεοσκοπούν για να βγάλουν οι ίδιοι χρήματα – όχι οι άλλοι. Μπορεί να πουν ότι έτσι φέρνουν κόσμο στο παιχνίδι, αλλά αυτό μου φαίνεται τραβηγμένο, ειδικά για όσους έχουν πληρώσει για να παίξουν.»
Δίνει μάλιστα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:
«Είναι σαν να κάθεσαι σε ένα εστιατόριο και να περιμένεις το φαγητό σου, και ένας οδηγός του Uber Eats να έρχεται, να παίρνει ένα γεύμα και να το πηγαίνει σε κάποιον που κάθεται στον καναπέ του στο σπίτι.»
Παρόλα αυτά, ξεκαθαρίζει ότι δεν βάζει όλους τους influencers στο ίδιο καλάθι:
«Με ενοχλούν κυρίως αυτοί που ξεπερνούν τα όρια. Υπάρχουν άνθρωποι που σέβομαι και που όντως βοηθούν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Δεν θα τους απέρριπτα όλους.»
Αναγνωρίζει ότι έχουν σημασία και φέρνουν κοινό, αλλά πιστεύει ότι χρειάζεται σεβασμός:
«Αν είσαι influencer και βγάζεις χρήματα από αυτό, πρέπει να είσαι ευγενικός και να καταλαβαίνεις ότι κάποιοι στο τραπέζι ίσως δεν θέλουν να καταγράφονται ή να καθυστερεί το παιχνίδι για χάρη του content.»
Ο Sam επισημαίνει ότι συχνά ένας influencer μπορεί να φτάσει σε ένα ήσυχο τραπέζι και να αναρωτηθεί γιατί «δεν διασκεδάζει κανείς», ενώ στην πραγματικότητα οι υπόλοιποι παίκτες περνούν καλά – απλώς όχι με τον θορυβώδη τρόπο που «γράφει» καλύτερα σε βίντεο.
«Αυτό με ενοχλεί – όταν δεν πρόκειται για κάτι που γίνεται για την αγάπη του παιχνιδιού, αλλά καθαρά για την προσωπική προβολή.»
Κλείνοντας, αναφέρει:
«Τις περισσότερες φορές που παίζω, υπάρχει live stream, οπότε είναι κατανοητό ότι μπορεί να εμφανιστείς στην τηλεόραση. Υπογράφω σχετική άδεια. Αλλά υπάρχουν άνθρωποι σε ένα event των $1.000 στο WSOP που δεν έχουν συναινέσει να εμφανιστούν στο κανάλι κάποιου στο YouTube.»
Σε μια εποχή όπου η multimedia γενιά γνωρίζει τεράστια άνθηση, υπάρχει κάτι ιδιαίτερα ελκυστικό στο ότι οι εκτενείς σκέψεις ενός παίκτη πόκερ βρίσκουν ένα πιστό, σχεδόν «cult» κοινό στο Substack. Το μέλλον του πόκερ παραμένει πολυδιάστατο – και υπάρχει χώρος για όλους.
Αλλά αν είσαι ήδη ένας από τους χιλιάδες συνδρομητές του Sam Greenwood, μάλλον το γνωρίζεις ήδη.
(21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)