Toυ Jonathan Little

Για να είσαι νικηφόρος παίκτης στο σημερινό περιβάλλον του πόκερ, πρέπει να κατέχεις άριστα τα βασικά και να μάθεις τις αρχές του GTO (Game Theory Optimal). Αυτός είναι ένας από τους λόγους που πολλοί επιτυχημένοι παίκτες της παλιάς σχολής δεν κυριαρχούν πλέον στα παιχνίδια με τα υψηλότερα stakes.

Παλιά, οι κακοί παίκτες ήταν πραγματικά πολύ κακοί. Δεν ήξεραν ότι έπρεπε να κάνουν συχνά continuation bets, δεν ήξεραν πως ή πότε να μπλοφάρουν και, σε μεγάλο βαθμό, απλώς… πατούσαν κουμπιά χωρίς στρατηγική.

Σήμερα η κατάσταση είναι διαφορετική. Οι περισσότεροι αδύναμοι παίκτες έχουν διαβάσει βιβλία, έχουν παρακολουθήσει εκπαιδευτικά βίντεο και έχουν μάθει κάποιες βασικές αρχές στρατηγικής στο πόκερ.

Επομένως, δεν αρκεί να παίζεις απλώς «αρκετά καλά» – χρειάζεται να μελετήσεις το GTO.

Παρόλα αυτά, για να έχεις πραγματικά επιτυχία και μεγάλα κέρδη, πρέπει επίσης να ξέρεις πότε να… πετάξεις τις αρχές του GTO από το παράθυρο και να εκμεταλλευτείς τα λάθη των αντιπάλων σου.

Σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε τρία από τα μεγαλύτερα λάθη που βλέπω να κάνουν οι παίκτες, ακόμα και όταν έχουν μελετήσει αρκετά και έχουν καλή κατανόηση των βασικών αρχών του GTO.

Λάθος #1: 4-bet μπλόφες απέναντι σε προβλέψιμους παίκτες

Πολλοί παίκτες που έχουν μελετήσει GTO έχουν εμμονή με το να βρίσκουν περίτεχνες 4-bet μπλόφες που προτείνουν οι solvers. Όμως, πόσο κερδοφόρες είναι αυτές οι μπλόφες απέναντι σε παίκτες που κάνουν 3-bet preflop μόνο με τα πολύ δυνατά τους χέρια;

Η πραγματικότητα είναι ότι πρέπει να προσαρμόζεις το παιχνίδι σου απέναντι σε αυτούς τους αντιπάλους και, για να το κάνεις σωστά, θα χρειαστεί να κάνεις περισσότερο fold απ’ ό,τι συνήθως. Δεν μπορείς να κάνεις call τόσο συχνά όσο «θεωρητικά» θα έπρεπε και θα πρέπει να κάνεις 4-bet μόνο για αξία (value).

Ας δούμε ένα παράδειγμα.

Βρισκόμαστε στη θέση HJ (Hijack), παίζοντας με 40 big blinds, και ανοίγουμε στα 2bb. Ο παίκτης στο button κάνει 3-bet στα 5,5bb.

Το διάγραμμα στα αριστερά δείχνει τη στρατηγική GTO σε αυτή τη θέση.

Όπως βλέπεις, τα χέρια με κόκκινο είναι αυτά με τα οποία πάμε all-in. Τα χέρια που χρησιμοποιούνται ως μπλόφες για shove είναι τα suited A5, A4, A3, A2 και A7 – κάτι απολύτως λογικό στον κόσμο του GTO.

Αλλά αν ο αντίπαλος δεν μπλοφάρει αρκετά συχνά, τι πρέπει να κάνεις;

Η στρατηγική σου θα πρέπει να μοιάζει πολύ περισσότερο με αυτή του διαγράμματος στα δεξιά, όπου τα μόνα χέρια με τα οποία πηγαίνουμε all-in (σημειωμένα με κόκκινο) είναι τα value hands.

Θα παρατηρήσεις επίσης ότι δεν κάνουμε ποτέ slow-play με άσους (σε αντίθεση με το GTO), γιατί γνωρίζουμε ότι ο αντίπαλος έχει δυνατό χέρι και θέλουμε να βάλουμε τα χρήματα στο pot αμέσως.

Λάθος #2: Hero calls με GTO bluff-catchers

Ένα bluff-catcher είναι ένα χέρι που χάνει απέναντι σε όλα τα value hands με τα οποία θα πόνταρε ο αντίπαλός σου. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι έχεις top pair με αδύναμο kicker. Αν γνωρίζεις ότι ο αντίπαλος δεν θα ποντάρει ποτέ για αξία με κάτι χειρότερο από top pair – top kicker, τότε το αδύναμο top pair σου και όλα τα πιο αδύναμα χέρια θεωρούνται bluff-catchers.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο αντίπαλος μπλοφάρει στο river κατά 5% λιγότερο από όσο «θα έπρεπε» σύμφωνα με το GTO. Πόσο λιγότερο συχνά πρέπει να κάνεις call με τα bluff-catchers σου;

Η απάντηση ίσως σε εκπλήξει: ποτέ.

Αν γνωρίζεις ότι ο αντίπαλος κάνει λιγότερες μπλόφες στο river – ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει μόλις κατά 2% – τότε θα πρέπει απλά να πετάξεις όλα τα bluff-catchers σου.

Φυσικά, αν είναι ένας πολύ επιθετικός παίκτης που μπλοφάρει υπερβολικά συχνά, τότε ισχύει το ακριβώς αντίθετο: κάνεις call με όλα αυτά τα χέρια. Όμως οι περισσότεροι παίκτες δεν μπλοφάρουν αρκετά συχνά, ειδικά όταν ρισκάρουν ολόκληρο το stack τους.

Ας δούμε άλλο ένα παράδειγμα:

Έχουμε στο big blind και αντιμετωπίζουμε raise από το HJ, παίζοντας με βάθος 100 big blinds. Κάνουμε call και το flop έρχεται: .

Κάνουμε check-call στο ποντάρισμα του αντιπάλου, που είναι μισό pot.

Στο turn πέφτει το και ο αντίπαλος ποντάρει ξανά, αυτή τη φορά περίπου το 60% του pot. Με το top pair μας και ένα open-ended straight draw, κάνουμε ξανά call.

Στο river έρχεται το συμπληρώνοντας πιθανό flush. Μετά το check μας, ο αντίπαλος ποντάρει τα 2/3 του pot.

Αυτό το χέρι είναι ένα ξεκάθαρο παράδειγμα bluff-catcher, παρόλο που είναι αρκετά δυνατό. Ο αντίπαλος δεν θα έκανε ποτέ value bet με χειρότερο χέρι σε αυτό το σημείο, ενώ επίσης δεν θα μπλόφαρε με καλύτερο χέρι.

Αν ο αντίπαλός σου δεν μπλοφάρει αρκετά συχνά με τυχαία overcards, τότε αυτό είναι απλά fold.

Στα περισσότερα παιχνίδια χαμηλών stakes, όπου οι παίκτες δεν κάνουν αρκετά συχνά τριπλές μπλόφες (three-barrel bluffs), πρέπει να κάνεις fold σε τέτοιες καταστάσεις.

Κατά μέσο όρο, απέναντι σε πιο προβλέψιμους παίκτες στα χαμηλά stakes, θα εξοικονομήσεις πολλά χρήματα βρίσκοντας αυτά τα folds.

Φυσικά, απέναντι σε κάποιον που γνωρίζεις ότι θα ποντάρει πολλά τυχαία overcards στο turn και στη συνέχεια θα συνεχίσει με μπλόφα στο river, αυτό είναι ένα αρκετά εύκολο call.

Εδώ είναι που το πόκερ γίνεται δύσκολο. Απέναντι σε δυνατούς παίκτες είναι λάθος να κάνεις fold, αλλά απέναντι σε πιο αδύναμους παίκτες πρέπει οπωσδήποτε να τα παρατήσεις. Γι’ αυτό χρειάζεται να παρατηρείς προσεκτικά και να καταλαβαίνεις ποιος είναι ποιος στο τραπέζι.

Λάθος #3: GTO μπλόφες απέναντι σε «σφιχτά» ranges

Ας αντιστρέψουμε τώρα την κατάσταση. Αν ο αντίπαλός σου κάνει call κατά 5% πιο συχνά από όσο θα έπρεπε, πόσο λιγότερο συχνά πρέπει να μπλοφάρεις;

Η απάντηση είναι: δεν πρέπει να μπλοφάρεις καθόλου.

Όλες οι μπλόφες που θεωρούνται σωστές στον κόσμο του GTO παύουν να είναι κερδοφόρες. Ακούγεται τρελό, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Ας πούμε ότι ανοίγουμε με από τη θέση LJ, παίζοντας με 100 big blinds, και μόνο το big blind κάνει call.

Το flop έρχεται: και το big blind κάνει check.

Αυτή είναι μια εξαιρετική κατάσταση για να ποντάρεις συχνά και με μικρό μέγεθος πονταρίσματος – σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων.

Υπάρχει βέβαια και το επιχείρημα ότι μπορείς να κάνεις check αν πιστεύεις ότι ο αντίπαλος θα παίξει εντελώς προβλέψιμα στα turn: θα ποντάρει όταν έχει χέρι και θα κάνει check όταν αστοχεί.

Ωστόσο, είναι επικίνδυνο να εφαρμόζεις τέτοιους γενικούς κανόνες στα παιχνίδια σου, γιατί δεν ισχύουν πάντα. Γι’ αυτό συνήθως είναι καλύτερο να μένεις κοντά στη στρατηγική GTO, ειδικά όταν η σωστή προσέγγιση είναι να ποντάρεις μικρά ποσά και συχνά.

Οπότε ποντάρουμε μικρά, ο αντίπαλος κάνει call και στο turn έρχεται το .

Μετά το check του αντιπάλου, στον κόσμο του GTO θα έπρεπε να ποντάρεις μεσαίου μεγέθους αρκετές φορές, συχνά επιλέγοντας μεγάλο sizing.

Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα: όταν ποντάρεις μεγάλο ποσό και ο αντίπαλος κάνει call, το range του γίνεται πολύ δυνατό.

Και όταν αναγκάζεις το range του να είναι δυνατό, τότε προκύπτει το ερώτημα:

Τι πρέπει να κάνεις στο river όταν κάνει ξανά check;

Η απάντηση είναι ότι πρέπει να μειώσεις δραστικά τις μπλόφες σου.

Έχεις ήδη διώξει τα περισσότερα αδύναμα χέρια στο turn, οπότε όταν συνεχίζει, πιθανότατα το κάνει με πολύ ισχυρό range.

Κάναμε μεγάλο bet στο turn με σκοπό να αναγκάσουμε τον αντίπαλο να εγκαταλείψει πολλά οριακά χέρια (marginal holdings). Πιθανότατα δεν θα πετάξει κανέναν ρήγα, αλλά ένα πεντάρι ή ένα δυάρι θα τα πετάξει συχνά όταν κάνουμε overbet στο turn.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο αντίπαλος κάνει call και στο river έρχεται .

Όταν κάνει ξανά check, παρόλο που δεν έχουμε καθόλου showdown value, θα πρέπει απλώς να κάνουμε check back και να παραχωρήσουμε το pot.

Όταν ένας συνηθισμένος αντίπαλος σε ένα παιχνίδι cash $1/$3 κάνει call σε ένα μεγάλο overbet στο turn, συνήθως έχει ήδη πετάξει υπερβολικά πολλά αδύναμα χέρια. Αυτό σημαίνει ότι φτάνει στο river σχεδόν αποκλειστικά με ένα πολύ δυνατό range, το οποίο απλά δεν πρόκειται να κάνει fold.

Η θετική πλευρά είναι ότι όταν εσύ έχεις δυνατό χέρι και φτάσεις στο river, χάρη σε εκείνο το μεγάλο overbet στο turn, θα μπορείς να βάλεις πολλά χρήματα στο pot και να πάρεις call.

---

21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΕΟΠΑΕ – ΓΡΑΜΜΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ: 1114 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ