Η πορεία κάθε παγκόσμιου πρωταθλητή είναι διαφορετική. Κάποιοι προέρχονται από μαθηματικό υπόβαθρο και αξιοποιούν τις ακαδημαϊκές τους ικανότητες για να χτίσουν την καριέρα τους στο πόκερ. Άλλοι μεταφέρουν δεξιότητες από τον αθλητισμό στο τραπέζι του πόκερ. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που χρησιμοποιούν την επιχειρηματική τους διορατικότητα για να παίρνουν κρίσιμες αποφάσεις κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Για τον Tom McEvoy, νικητή του Main Event το 1983, το έμφυτο ταλέντο του στα τυχερά παιχνίδια όχι μόνο τον οδήγησε στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος και του επάθλου των $540.000, αλλά του επέτρεψε επίσης να καταγράφει τουλάχιστον μία χρηματική διάκριση σε επαγγελματικό τουρνουά κάθε χρόνο μέχρι και σήμερα!
Πριν επιστρέψει στη δράση του Λας Βέγκας για το 57ο ετήσιο World Series of Poker o «Grand Rapids» θυμήθηκε το μεγαλύτερο επίτευγμα του μετά την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου, περιέγραψε πως γεννήθηκε η ιδέα του satellite και αποκάλυψε ποιον παίκτη θεωρεί κορυφαίο όλων των εποχών – μια επιλογή που ίσως εκπλήξει πολλούς.
Το 1983, κανείς δεν είχε κερδίσει το Main Event του WSOP χωρίς να καταβάλει ο ίδιος το ποσό συμμετοχής των 10.000 δολαρίων. Αυτό άλλαξε με τη νίκη του Tom McEvoy. Όταν τον ρωτήσαμε πώς εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο τουρνουά, εξήγησε την ιστορία πίσω από την πρόκρισή του.
«Ο Eric Drache ήταν τότε ο διευθυντής τουρνουά του World Series και είχε εισαγάγει την ιδέα την προηγούμενη χρονιά. Πρότεινε σε παίκτες ενός cash game να βάλουν από $1.000 ο καθένας, με τον νικητή να κερδίζει μία θέση στο Main Event.»
Η ιδέα πέτυχε και άρχισε γρήγορα να διαδίδεται. Άλλα καζίνο ξεκίνησαν να διοργανώνουν μικρότερα satellite τουρνουά, όπως εκείνο που κέρδισε ο Rod Peate. Ο Peate συμμετείχε σε ένα satellite 100 παικτών με κόστος συμμετοχής μόλις $110, όπου ο νικητής εξασφάλιζε θέση στο μεγάλο τουρνουά.
Ο McEvoy έπαιξε σε ορισμένα από τα ίδια προκριματικά των $100, αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί. Ωστόσο, το καζίνο Binion’s Horseshoe συνέχισε να διοργανώνει satellites ενός τραπεζιού. Αφού κέρδισε το τουρνουά Limit Hold’em του WSOP, αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του σε ένα από αυτά για να εξασφαλίσει θέση στο Main Event με πολύ μικρότερο κόστος.
«Η συμμετοχή κόστιζε ακόμη 1.100 δολάρια, οπότε πήρα συνεταίρους για να μοιραστούμε το κόστος. Μέχρι να κερδίσω το satellite, κατείχα μόνο το ένα τρίτο των δικαιωμάτων μου στο Main Event. Το satellite που κέρδισα κράτησε περίπου δύο ώρες. Εκείνη τη χρονιά διοργανώθηκαν αρκετά satellites ενός τραπεζιού. Αφού κέρδισα το Main Event μέσω satellite, η ιδέα απογειώθηκε και έγινε εξαιρετικά δημοφιλής.»
Η τελική μάχη για τον τίτλο ήταν ανάμεσα στον Tom McEvoy και τον Rod Peate, τον άλλο γνωστό νικητή satellite εκείνης της χρονιάς. Όποιος κατακτούσε τον τίτλο θα γινόταν ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής πόκερ που είχε προκριθεί μέσω satellite τουρνουά. Ήταν μια μακρά αναμέτρηση που ο Tom κέρδισε έπειτα από πολλές ώρες παιχνιδιού, έχοντας ανατρέψει επανειλημμένα μια δυσμενή θέση σε μάρκες.
«Σε κάθε τουρνουά που έχω κερδίσει, κάποια στιγμή βρέθηκα πίσω σε μάρκες. Η νοοτροπία είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία.»
Στη συνέχεια θυμήθηκε μια ιστορία από έναν μαθητή του:
«Κάποτε ένας μαθητής μου έφτασε στο heads-up ενός τουρνουά Limit Hold’em στο World Series. Σε μια κρίσιμη παρτίδα έχασε ενώ κρατούσε άσους, και ο αντίπαλός του βρέθηκε να έχει πάνω από το 80% των μαρκών.»
Αντί αυτή η ήττα να τον καταβάλει ψυχολογικά, τον ώθησε να παλέψει ακόμη περισσότερο.
«Αυτή η χαμένη παρτίδα ήταν τελικά που του χάρισε το τουρνουά. Αφού την έχασε, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Απλώς το αποδέχθηκε και συγκεντρώθηκε ακόμη περισσότερο στο παιχνίδι. Ο αντίπαλός του άρχισε να συνειδητοποιεί ότι η μάχη δεν είχε τελειώσει, αλλά ήταν ήδη αργά.
Η δυναμική άλλαξε. Ο μαθητής μου δεν τα παράτησε ποτέ ούτε έδειξε απογοήτευση. Ο άλλος παίκτης λύγισε υπό την πίεση, και η ψυχική αντοχή έκανε τη διαφορά.»
Ο McEvoy συνοψίζει το δίδαγμα με μια απλή συμβουλή:
«Ποτέ μην τα παρατάς, ό,τι κι αν συμβεί.»
Όπως πολλοί παίκτες πόκερ, ο Tom McEvoy είναι ένθερμος αντικαπνιστής. Ωστόσο, το World Series of Poker δεν ήταν πάντοτε χώρος χωρίς κάπνισμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η δική του προσπάθεια ήταν καθοριστική ώστε να αλλάξουν οι κανόνες και να απαγορευτεί το κάπνισμα στους χώρους διεξαγωγής του WSOP.
«Λίγα χρόνια μετά την εφαρμογή της απαγόρευσης του καπνίσματος στο World Series, ένας παίκτης με πλησίασε και με ρώτησε αν ήξερα ποιο ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμά μου. Φυσικά, η νίκη μου στο Main Event ήταν πρώτη στη λίστα, αλλά αμέσως απάντησα ότι ήταν η καθιέρωση ενός World Series χωρίς κάπνισμα το 2002.»
Ο Tom, μαζί με αρκετούς άλλους παίκτες, συγκέντρωνε υπογραφές και προωθούσε αιτήματα για τη δημιουργία τουρνουά χωρίς κάπνισμα επί περίπου δύο χρόνια. Όταν προσλήφθηκε ως νέος διευθυντής της αίθουσας πόκερ στο Binion’s Horseshoe το φθινόπωρο του 2001, ανέπτυξε φιλική σχέση με τον Benny Binion Behan.
«Ήταν ο εγγονός του ιδρυτή, του Benny Binion. Λάτρευε το πόκερ και ήθελε να βελτιωθεί ως παίκτης. Του πρότεινα να του κάνω δωρεάν μαθήματα πόκερ, αν μπορούσε να πείσει τους γονείς του, τον Nick Behan και την Becky Behan, να κάνουν το επόμενο World Series διοργάνωση χωρίς κάπνισμα.»
Ο Benny συμφώνησε και έτσι άρχισε να υλοποιείται η αλλαγή.
«Υπάρχουν δύο ειρωνικά στοιχεία σε αυτή την ιστορία. Πρώτον, ο ίδιος ο Benny ήταν καπνιστής και παρ’ όλα αυτά στήριξε την πρωτοβουλία. Και δεύτερον, απολύθηκα μία μέρα πριν από την έναρξη του World Series του 2002.»
Παρά την αποχώρηση του από τη θέση του, η προσπάθειά του είχε ήδη αποδώσει καρπούς, οδηγώντας σε μια αλλαγή που επηρέασε μόνιμα το περιβάλλον των τουρνουά πόκερ του WSOP.
Ο Tom McEvoy είναι ένας από τους πρώην πρωταθλητές που επιστρέφουν κάθε χρόνο στο World Series of Poker. Μάλιστα, έχει καταφέρει να τερματίζει σε χρηματικές θέσεις σε τουλάχιστον ένα βαθμολογούμενο τουρνουά κάθε χρόνο από το 1983, ένα επίτευγμα που δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με οποιουδήποτε άλλου παίκτη. Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να αγαπά το WSOP και δεν βλέπει λόγο να σταματήσει τη μοναδική αυτή πορεία.
«Μπορεί να είμαι μεγάλος σε ηλικία, αλλά δεν έχω πεθάνει ακόμα! Εξακολουθώ να θέλω να αγωνίζομαι και να προσπαθώ να κερδίσω ένα πέμπτο bracelet. Έχω παίξει στο Main Event 38 φορές, κάτι που ίσως αποτελεί ρεκόρ. Θα συνεχίσω να συμμετέχω όσο διατηρώ τις σωματικές και πνευματικές μου ικανότητες.»
Ο McEvoy, ο οποίος έχει αγωνιστεί σε τουλάχιστον ένα τουρνουά του World Series of Poker κάθε χρόνο από το 1980, κατέκτησε το Main Event την πρώτη κιόλας χρονιά που συμμετείχε σε αυτό. Στα περισσότερα χρόνια που ακολούθησαν κατάφερε επίσης να τερματίσει στις χρηματικές θέσεις κάποιου τουρνουά WSOP. Όταν ρωτήθηκε ποιοι παίκτες ξεχώρισαν περισσότερο από όλους όσους αντιμετώπισε στα τραπέζια, ανέφερε δύο ονόματα.
«Ο T. J. Cloutier είναι ο άνθρωπος που θαυμάζω περισσότερο και με τον οποίο απολάμβανα περισσότερο να παίζω. Για περίπου είκοσι χρόνια ήταν, κατά τη γνώμη μου, ο καλύτερος παίκτης τουρνουά στον κόσμο.»
Στη συνέχεια πρόσθεσε:
«Επίσης, είμαι φίλος και έχω παίξει με τον Phil Hellmuth εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αυτοί οι δύο είναι μακράν οι αγαπημένοι μου παίκτες. Με τον T.J. γράψαμε μαζί τέσσερα βιβλία στρατηγικής, ενώ ο Phil έγραψε τον πρόλογο σε δύο από τα δικά μου βιβλία.»
Παρά τις δεκαετίες που έχουν περάσει από τη θριαμβευτική του νίκη το 1983, ο Tom McEvoy εξακολουθεί να παραμένει ενεργός, ανταγωνιστικός και παθιασμένος με το παιχνίδι, συνεχίζοντας να προσθέτει νέα κεφάλαια σε μία από τις πιο μακροχρόνιες και αξιοθαύμαστες πορείες στην ιστορία του επαγγελματικού πόκερ.
Το Main Event του World Series of Poker έχει αλλάξει δραματικά από την εποχή που ο Tom McEvoy ξεπέρασε 108 συμμετοχές και κατέκτησε το κορυφαίο έπαθλο των $540.000. Σήμερα, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αποτελεί μια τεράστια τηλεοπτική παραγωγή, προβάλλεται από το ESPN κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θεάματα στο Λας Βέγκας. Η διαφορά σε σχέση με το 1983 είναι τεράστια.
«Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει πόσο μεγάλο θα γινόταν το πόκερ. Ένας συνδυασμός παραγόντων το έκανε δυνατό. Το διαδίκτυο, οι κάμερες που έδειχναν τα κρυφά φύλλα των παικτών και το φαινόμενο του Moneymaker συνέβαλαν σε αυτό.»
Αν και οι τηλεοπτικές μεταδόσεις του WSOP βοήθησαν να γίνει το πόκερ ευρύτερα γνωστό, ο Tom πιστεύει ότι η πραγματική επανάσταση ήρθε με την εισαγωγή των λεγόμενων «hole-card cameras», των καμερών δηλαδή που επέτρεπαν στους τηλεθεατές να βλέπουν τα κρυφά φύλλα των παικτών.
«Το να παρακολουθείς πόκερ πριν αποκαλύπτονται τα φύλλα στο κοινό ήταν σαν να βλέπεις μπογιά να στεγνώνει. Αρκετοί κορυφαίοι παίκτες αντιτάχθηκαν στις κάμερες αυτές, θεωρώντας ότι θα αποκάλυπταν υπερβολικά πολλά στοιχεία της στρατηγικής τους.»
Κατά την άποψή του, αυτή η αντίδραση ήταν κοντόφθαλμη.
«Ο μόνος τρόπος για να γίνει πραγματικά ενδιαφέρον το πόκερ στην τηλεόραση ήταν να μπορεί το κοινό να καταλαβαίνει τι συμβαίνει σε κάθε παρτίδα και να παρακολουθεί τη δράση βήμα προς βήμα.»
Πριν από την εισαγωγή αυτών των καμερών, οι παρτίδες προβάλλονταν συνήθως μόνο όταν οι παίκτες έφταναν στο showdown, δηλαδή στην τελική αποκάλυψη των φύλλων. Ο McEvoy χαρακτηρίζει εκείνη τη μορφή μετάδοσης απλώς «βαρετή». Όταν όμως οι θεατές άρχισαν να βλέπουν τις μπλόφες να εξελίσσονται σε πραγματικό χρόνο και να κατανοούν τη λογική πίσω από κάθε κίνηση, η δημοτικότητα του τηλεοπτικού πόκερ εκτοξεύθηκε.
Παράλληλα, η εξάπλωση του online poker επέτρεψε στους ανθρώπους να παίζουν από το σπίτι τους, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Και όταν ο Chris Moneymaker κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ενέπνευσε χιλιάδες ερασιτέχνες παίκτες να πιστέψουν ότι μπορούσαν να πετύχουν το ίδιο.
Παρότι αναγνωρίζει τα πολλά θετικά της σύγχρονης εποχής και της συνεχούς προβολής του παιχνιδιού, ο McEvoy θεωρεί ότι το WSOP θα μπορούσε να κάνει περισσότερα για να τιμήσει και να προβάλλει τους παλαιότερους παγκόσμιους πρωταθλητές.
«Δεν υπάρχει πλέον κάποιο τουρνουά αφιερωμένο στους πρωταθλητές του Main Event ή στα μέλη του Hall of Fame. Υπήρχε παλαιότερα, αλλά πλέον σε μεγάλο βαθμό μας αγνοούν.»
Ο ίδιος πιστεύει επίσης ότι η διοργάνωση θα ωφελούνταν από τη δημιουργία μιας επιτροπής παικτών, η οποία θα συμμετείχε στις συζητήσεις για αλλαγές κανονισμών και άλλες βελτιώσεις.
«Αυτή τη στιγμή, πολλά εταιρικά αποφασίζονται από στελέχη καζίνο που δεν είναι ιδιαίτερα καλοί παίκτες. Χρειάζονται τη γνώμη επαγγελματιών παικτών που έχουν κερδίσει τον σεβασμό της κοινότητας.»
Παρά τις αλλαγές που έχει φέρει ο χρόνος, ο Tom McEvoy παραμένει μια από τις πιο σεβαστές φωνές στον χώρο του πόκερ, έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι τη μετάβαση του παιχνιδιού από ένα σχετικά μικρό ανταγωνιστικό περιβάλλον σε ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό και διαδικτυακό φαινόμενο.
Σήμερα, ο Tom McEvoy είναι παθιασμένος παίκτης τάβλι (backgammon) και θεωρεί ότι υπάρχουν πολλές ομοιότητες ανάμεσα στο τάβλι και το πόκερ. Την άποψη αυτή ενισχύουν και πρόσφατες επιτυχίες παικτών που διακρίνονται και στα δύο παιχνίδια, όπως ο Zdenek Zizka, ο οποίος κατέκτησε χρυσό bracelet νικώντας τον Shaun Deeb σε αναμέτρηση heads-up.
«Το πόκερ και το τάβλι έχουν πολλά κοινά. Οι σωστές αποφάσεις είναι αυτές που καθορίζουν τη συνολική σου επιτυχία και στα δύο παιχνίδια. Και στα δύο υπάρχει ένας παράγοντας τύχης που δεν μπορείς να ελέγξεις.»
Χρησιμοποιεί μάλιστα συγκεκριμένα παραδείγματα για να το εξηγήσει:
«Στο πόκερ μπορεί να βάλεις όλες τις μάρκες σου έχοντας το καλύτερο φύλλο και ο αντίπαλός σου να χρειάζεται μόνο ένα ή δύο συγκεκριμένα χαρτιά για να σε κερδίσει. Κι όμως, μπορεί να βρει το κατάλληλο φύλλο στο river και να χάσεις τα πάντα. Στο τάβλι, αντίστοιχα, μία μόνο τυχερή ή άτυχη ζαριά μπορεί να αλλάξει εντελώς την έκβαση ενός αγώνα.»
Παρότι η τύχη παίζει ρόλο και στα δύο παιχνίδια, ο McEvoy τονίζει ότι η δεξιότητα είναι εκείνη που τελικά επικρατεί.
«Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παίζεις όσο καλύτερα μπορείς και να παίρνεις τις σωστές αποφάσεις με τα φύλλα ή τα ζάρια. Ο παράγοντας της τύχης είναι αυτός που κρατά τους χαμένους παίκτες στο παιχνίδι.»
Και συνεχίζει:
«Μερικές φορές κερδίζουν ακόμη κι αν δεν παίζουν ιδιαίτερα καλά. Οι αδύναμοι παίκτες, τόσο στο πόκερ όσο και στο τάβλι, περιστασιακά νικούν καλύτερους αντιπάλους. Ωστόσο, και στα δύο παιχνίδια, ο ανώτερος παίκτης θα επικρατήσει μακροπρόθεσμα, αρκεί να υπάρξει αρκετός χρόνος και αρκετές επαναλήψεις.»
Για τον McEvoy, λοιπόν, το κοινό στοιχείο που συνδέει το πόκερ και το τάβλι είναι η ισορροπία ανάμεσα στην ικανότητα και την τύχη: η τύχη μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα μιας μεμονωμένης παρτίδας ή ενός αγώνα, αλλά η σταθερά σωστή λήψη αποφάσεων είναι αυτή που οδηγεί τελικά στη διαχρονική επιτυχία.
Το πόκερ προσφέρει πολλά μαθήματα ζωής και ο Tom McEvoy, περήφανος πατέρας, θεωρεί ότι μέρος του ρόλου του είναι να μεταδίδει αυτά τα μαθήματα στα παιδιά που έχει μεγαλώσει και συνεχίζει να στηρίζει. Όπως εξηγεί, το ίδιο το παιχνίδι τού δίδαξε πολλά πράγματα που θα ήθελε να μεταφέρει και στους άλλους.
«Πάντα πίστευα ότι το να μαθαίνεις πόκερ μοιάζει πολύ με το να μαθαίνεις πώς λειτουργεί ο πραγματικός κόσμος. Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την ηλικία του, μπορεί να ωφεληθεί από το παιχνίδι. Το πόκερ σε διδάσκει ότι είσαι υπεύθυνος για τις αποφάσεις σου, είτε είναι σωστές είτε λανθασμένες.»
Σύμφωνα με τον McEvoy, η ζωή και το πόκερ έχουν ένα ακόμη κοινό χαρακτηριστικό: δεν είναι πάντα δίκαια. Όπως ένας αντίπαλος μπορεί να βρει το μοναδικό χαρτί που χρειάζεται στο river και να ανατρέψει μια παρτίδα, έτσι και η ζωή μπορεί να σε αιφνιδιάσει με τρόπους που δεν περίμενες.
«Στο πόκερ μπορεί να παίξεις τέλεια και παρ” όλα αυτά να χάσεις. Στη ζωή μπορεί να μην έχεις κάνει απολύτως τίποτα λάθος και να σου συμβούν άσχημα πράγματα χωρίς να φταις. Αποδέξου το και συνέχισε!»
Ο ίδιος θεωρεί ότι το παιχνίδι καλλιεργεί δεξιότητες που είναι χρήσιμες πολύ πέρα από το τραπέζι.
«Στο πόκερ μαθαίνεις μαθηματικά, πιθανότητες και πολλή ψυχολογία. Πιστεύω ότι θα ωφελούσε τόσο τα μικρά παιδιά όσο και τους ηλικιωμένους παππούδες και γιαγιάδες. Η ζωή μοιάζει με ένα μεγάλο παιχνίδι πόκερ, όπου μπορούν να συμβούν τόσο καλά όσο και κακά πράγματα, συχνά όταν δεν τα περιμένεις.»
Όταν έδωσε τα χρήματά του για να συμμετάσχει σε ένα satellite τουρνουά του Main Event του WSOP πριν από 43 χρόνια, ο Tom McEvoy δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα γινόταν παγκόσμιος πρωταθλητής. Σήμερα, περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες αργότερα, παραμένει ένας από τους σημαντικότερους πρεσβευτές του παιχνιδιού και ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του.
Η πορεία του αποτελεί απόδειξη ότι η επιτυχία στο πόκερ – όπως και στη ζωή – δεν εξαρτάται μόνο από τα χαρτιά που σου μοιράζονται, αλλά κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσαι τις αποφάσεις, τις δυσκολίες και τις ευκαιρίες που εμφανίζονται στην πορεία. Και αν κρίνουμε από τον ενθουσιασμό του, ο «Grand Rapids» φαίνεται έτοιμος να συνεχίσει να γράφει τη δική του ιστορία στα τραπέζια του Λας Βέγκας για αρκετά χρόνια ακόμη.
21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΕΟΠΑΕ – ΓΡΑΜΜΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ: 1114 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ



