Οι ιαχές «FBT!» αντηχούσαν στο Horseshoe Casino, καθώς ο Greg Mueller έδινε τη μάχη του στο final table του $10.000 Main Event του World Series of Poker. Το FBT είναι τα αρχικά του ειρωνικού παρατσουκλιού του, «Full-Blown Tilt». Ο 55χρονος παίκτης έχει ήδη δεκαετίες παρουσίας στο παιχνίδι, έχοντας κατακτήσει μεταξύ άλλων τρία bracelets, όμως δεν είχε ζήσει ποτέ κάτι παρόμοιο με αυτό που συνέβαινε γύρω του.
Ο Καναδός από το Vancouver μπήκε στο final table ως τέταρτος σε μάρκες, όμως είχε δύσκολο έργο, καθώς ο Lucas Jumalon είχε αποκτήσει τεράστιο πλεονέκτημα σε chips έναντι των υπόλοιπων οκτώ παικτών στο τραπέζι. Ωστόσο, η θορυβώδης κερκίδα των υποστηρικτών του έκανε την εμπειρία ακόμη πιο θετική και, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, ο Mueller ήταν χαρούμενος που έκανε ένα όνειρό του πραγματικότητα.
Σε αντίθεση με άλλα αθλήματα, το πόκερ δεν θεωρείται συνήθως παιχνίδι στο οποίο το live κοινό μπορεί να επηρεάσει την εξέλιξη στο τραπέζι. Ο Mueller, όμως, άντλησε δύναμη από τις επευφημίες και τα high-fives καθώς η δράση εξελισσόταν στο casino Paris.
«Ήταν απίστευτο, ακόμη δεν έχω συνέλθει πραγματικά από όλο αυτό. Υπήρχαν τόσα πολλά πράγματα που ήταν απλώς εκπληκτικά. Θα τολμούσα να πω ότι το rail υποστήριξής μου ήταν το καλύτερο, μεγαλύτερο και πιο θορυβώδες rail στην ιστορία του WSOP. Ήμουν στο επίκεντρο, στο ESPN και στην εθνική τηλεόραση, και είχα ένα επικό rail, όλοι φορώντας το ίδιο καπέλο και τη φανέλα με τη φωτογραφία μου… με απογείωναν και μου έδιναν τεράστια αδρεναλίνη».
Περισσότεροι από 100 υποστηρικτές του Mueller έδωσαν το «παρών» – ανάμεσά τους και ένας εύσωμος φίλος του, ο οποίος έβγαλε τη μπλούζα του την ώρα που το final table μεταδιδόταν ζωντανά από το ESPN. Στην παρέα του υπήρχαν επίσης μέλη της οικογένειας του, φίλοι από το χόκεϊ, άλλοι παίκτες πόκερ και φίλοι που έσπευσαν να επιβιβαστούν σε ένα αεροπλάνο με προορισμό το Sin City.
«Αυτό που έκανα ήταν να ζητήσω από τον host μου να μου εξασφαλίσει ένα εκατομμύριο δωμάτια και να το αναθέσω σε έναν φίλο μου. Εκείνος ανέλαβε όλο το κομμάτι με τα ξενοδοχεία για τον κόσμο. Δεν προσπάθησα πραγματικά να μαζέψω κόσμο. Κάπως πήρε μόνο του φόρα και όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενημέρωναν όλο και περισσότερους. Και ξαφνικά, είχες 100 άτομα».
Μπορεί να μην κατάφερε να κατακτήσει το τέταρτο bracelet στη μεγαλύτερη σκηνή του παιχνιδιού, όμως ο Mueller δεν έχει κανένα παράπονο. Τελικά τερμάτισε στην τρίτη θέση για $3.750.000 – όχι και άσχημα για μια μέρα στο «γραφείο», ειδικά για έναν παίκτη που τα τελευταία χρόνια δεν περνά και τόσο πολύ χρόνο… στο γραφείο.
Ο πρώην επαγγελματίας παίκτης του χόκεϊ θεωρεί αυτή την εμπειρία το σημαντικότερο highlight της καριέρας του στα τραπέζια. Ήταν ένα επίτευγμα που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ, ενώ ολόκληρο το θέαμα του final table ήταν μια εμπειρία από εκείνες που μπαίνουν στη λίστα με τα όνειρα κάθε παίκτη – και που γνωρίζει πως οι περισσότεροι δεν θα έχουν ποτέ την ευκαιρία να ζήσουν.
«Δεν κέρδισα. Αλλά εξακολουθώ να νιώθω ότι αυτή η πορεία επισκιάζει όλα τα υπόλοιπα επιτεύγματά μου στο πόκερ. Είτε μιλάμε για το Poker Night in America, το Poker After Dark, τα bracelets, τα NBC Heads-Up Championships, οτιδήποτε έχω κάνει. Έχω παίξει σε πολλά final tables, αλλά αυτό είναι το Mount Rushmore όλων αυτών και στέκεται μόνο του στην κορυφή».
Η πορεία μέχρι το final table είχε αρκετές δυσκολίες και αναποδιές στην πορεία και, στην πραγματικότητα, είχε ξεκινήσει πολύ πριν ο Mueller αφήσει $10.000 στο registration desk. Ο Mueller έπαιζε επαγγελματικά χόκεϊ στη Γερμανία και ήταν συνηθισμένος στα σκαμπανεβάσματα που συνοδεύουν τον ανταγωνισμό σε υψηλό επίπεδο.
Έμαθε να παίζει πόκερ ταξιδεύοντας από αγώνα σε αγώνα. Εκείνες οι παρτίδες χόκεϊ στο πίσω μέρος του λεωφορείου του δημιούργησαν ένα δια βίου πάθος για την τράπουλα, το οποίο τελικά εξελίχθηκε σε μια ιδιαίτερα επικερδή καριέρα.
«Πάντα το αγαπούσα. Όταν ταξίδευα στο L.A. και το Λας Βέγκας, άφηνα τις βαλίτσες μου στο δωμάτιο και ανυπομονούσα να καθίσω στο τραπέζι. Και πριν το καταλάβεις, το ταξίδι είχε τελειώσει και οι βαλίτσες μου ήταν ακόμα άδειες».
Αν και το πόκερ θα κυριαρχούσε αργότερα σε μεγάλο μέρος της ζωής του, στα νεανικά του χρόνια το χόκεϊ είχε προτεραιότητα. Ως αμυντικός δεν ήταν ποτέ ο καλύτερος skater, όμως εκμεταλλευόταν τη σωματοδομή του για να προσφέρει έντονη φυσική παρουσία στον πάγο και να απομακρύνει τους επιθετικούς από το puck. Παράλληλα, διέθετε πολύ καλή αντίληψη του παιχνιδιού.
«Έπαιζα ποδόσφαιρο, αλλά πάντα έπιανα τον εαυτό μου να κάθεται στο παγοδρόμιο και να παρακολουθεί τους φίλους μου να παίζουν. Ήταν προφανές ότι ήθελα να παίξω χόκεϊ. Οι γονείς μου δεν γνώριζαν τίποτα για το άθλημα, αλλά μου αγόρασαν τον εξοπλισμό, διάλεξαν σχολές χόκεϊ και με βοήθησαν να δουλέψω το παιχνίδι μου και να γίνω καλύτερος. Το χόκεϊ έγινε η ζωή μου».
Στα 19 του, ο Mueller έφυγε για τη Γερμανία, όπου αγωνίστηκε για οκτώ χρόνια στην επαγγελματική λίγκα. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στο Spengler Cup του 1992, το παλαιότερο invitational τουρνουά χόκεϊ συλλόγων στον κόσμο, το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο στο Davos της Ελβετίας. Η παρουσία του στην Ευρώπη περιλάμβανε ακόμη μία σημαντική επιτυχία, καθώς κατέκτησε το γερμανικό πρωτάθλημα. Μπορεί οι μισθοί στη Γερμανία να μην ήταν στα επίπεδα του NHL, όμως ο Mueller λέει πως οι απολαβές δεν ήταν καθόλου άσχημες και συνοδεύονταν από αυτοκίνητο και διαμέρισμα.
«Γεμίζαμε το γήπεδο όπου κι αν παίζαμε – είτε είχε 3.000 είτε 10.000 θέσεις. Ήταν πάντα sold out και οι οπαδοί ήταν μέσα στο παιχνίδι, τραγουδώντας ασταμάτητα. Η ατμόσφαιρα ήταν εκπληκτική. Πέρασα υπέροχα, αλλά τελικά αποσύρθηκα πρόωρα επειδή πέθανε η μητέρα μου. Είχα χάσει το πάθος και την επιθυμία μου για το παιχνίδι».
Αφήνοντας πίσω τα pucks και τα μπαστούνια, ο Mueller στράφηκε σε ένα διαφορετικό είδος ανταγωνισμού. Στα τραπέζια του πόκερ έχει πλέον $7,3 εκατομμύρια σε live tournament winnings, σε μια καριέρα που ξεκινά από το 2003, συμπεριλαμβανομένων 73 cashes στο WSOP.
Το πρώτο μεγάλο cash της καριέρας του ήρθε το 2006, όταν κατέλαβε την τέταρτη θέση στο WPT World Poker Challenge για $142.285. Έναν χρόνο αργότερα, κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο $5.000 Mixed Hold’em event του WSOP για $328.554, ενώ ακολούθησε ακόμη ένα runner-up finish σε $5.000 Shootout event το 2008, για $298.638.
Μετά από αρκετές οριακές ευκαιρίες, το πρώτο bracelet ήρθε το 2009, όταν κέρδισε το $10.000 Limit Hold’em event για $460.841. Μία εβδομάδα αργότερα, κατέκτησε και το $1.500 Limit Hold’em Shootout για ακόμη $194.854.
Ο Mueller κέρδισε το τρίτο του bracelet το 2019, στο $10.000 H.O.R.S.E., μαζί με $425.347.
Στο final table του Main Event, ο Mueller τελικά αποκλείστηκε μετά από ένα hero call απέναντι στον Φινλανδό Lauri Saaskilahti. Ο Mueller δεν μετανιώνει για την απόφασή του και απλώς θα ήθελε να είχε περισσότερες μάρκες στη διάθεσή του στη συνέχεια του τουρνουά. Συνήθως είναι πιο επιθετικός παίκτης, όμως λόγω της κατάστασης και των τεράστιων χρηματικών ποσών που διακυβεύονταν, αυτό δεν ήταν ιδιαίτερα εμφανές στους fans που παρακολουθούσαν από το σπίτι.
«Δυστυχώς, όταν κινείσαι μεταξύ 8 και 25 blinds και υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση από το ICM [Independent Chip Model]. Είσαι ένα middling stack και ουσιαστικά δεν μπορείς να κάνεις πολλά. Πρέπει να είσαι πραγματικά επιλεκτικός και, ως αποτέλεσμα, κάποιοι σχημάτισαν την εικόνα ότι είμαι super tight. Είναι ευπρόσδεκτοι να πιστεύουν ό,τι θέλουν για το παιχνίδι μου».
Το φετινό Main Event είχε σχεδόν τρεις εβδομάδες διακοπή μέχρι να συνεχιστεί το final table, θυμίζοντας την παλιά δομή του «November Nine», όταν το final table καθυστερούσε για αρκετούς μήνες. Ο Mueller αξιοποίησε αυτό το διάστημα όχι μόνο για μελέτη, αλλά και για να διατηρήσει καλή φυσική κατάσταση.
«Το σημαντικότερο για μένα ήταν να μπω στη συνέχεια νιώθοντας καλά σωματικά. Ο trainer μου έμεινε μαζί μου και με γύμναζε δύο φορές την ημέρα, ενώ μου μαγείρευε και πολύ υγιεινά. Όσο καλύτερα ένιωθα σωματικά, ήξερα ότι θα ένιωθα καλύτερα και πνευματικά και θα ήμουν πιο προετοιμασμένος. Κοιμόμουν πολύ, γυμναζόμουν πολύ και έτρωγα πολύ υγιεινά. Στη συνέχεια, ο φίλος μου Bucky (WPT champion Shawn Buchanan) έμεινε κι αυτός μαζί μου για μερικές εβδομάδες και κάναμε λίγη μελέτη, μία-δύο ώρες κάθε μέρα, εξετάζοντας charts, ICM, stacks και θέματα σχετικά με τις θέσεις στο τραπέζι».
Λόγω των μεγάλων pay jumps και του τεράστιου stack του Jumalon, ο Mueller δεν είχε πολλά περιθώρια ελιγμών. Με επτά παίκτες να έχουν απομείνει στην 9η ημέρα, βρέθηκε τελευταίος σε μάρκες, όμως κατάφερε να ανέβει τέσσερις θέσεις, κερδίζοντας στην πορεία επιπλέον $2.250.000.
Κατά τη διάρκεια του final table, πιθανοί χορηγοί τον πλησίασαν με διάφορες προτάσεις, όμως, όπως λέει, ένας κανονισμός της διοργάνωσης προέβλεπε ότι οι παίκτες έπρεπε να έχουν συμφωνήσει και να φορούν patch από πριν. Δυστυχώς, αυτό σήμαινε ότι χρειάστηκε να απορρίψει αρκετές προσφορές αξίας εξαψήφιων ποσών.
«Όλοι εκεί μπορούσαν να παίξουν. Έβαζα πίεση στον εαυτό μου γιατί ήθελα να τα πάω καλά. Υπήρχε επίσης η πίεση ότι δεν ήθελα να απογοητεύσω το rail μου. Θυμάμαι ότι το πρώτο φύλλο που κοίταξα στο πρώτο hand ήταν ένας βαλέ, και ήλπιζα το δεύτερο να μην είναι βαλέ, γιατί απλώς δεν ήθελα να μπω σε κάποια δύσκολη κατάσταση από νωρίς και ενδεχομένως να αποκλειστώ στο πρώτο hand. Το rail μου είχε έρθει όλο μέχρι εκεί. Ήθελα να περάσουν κι αυτοί λίγο καλά.
Υπήρχαν επίσης πολλά χρήματα στο τραπέζι. Η διαφορά ανάμεσα στην ένατη και την τρίτη θέση ήταν τεράστια οικονομικά. Υπήρχαν κάθε λογής πράγματα στο μυαλό μου. Μαζί με την πίεση του να είμαι ο πιο καταξιωμένος παίκτης στο final table, ήθελα να κάνω μια καλή εμφάνιση. Είμαι ενθουσιασμένος με το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα, γιατί ουσιαστικά δεν είχα ποτέ πολλές μάρκες και κατάφερα να ανέβω σταδιακά μέχρι την τρίτη θέση».
Παρά το μεγάλο cash, ο Mueller δεν βιάζεται να επιστρέψει σε ένα γεμάτο πρόγραμμα πόκερ. Προτιμά να επιλέγει τα τουρνουά που τον ενδιαφέρουν και να περνά τον υπόλοιπο χρόνο του παίζοντας golf, κάνοντας βόλτες, γυμναζόμενος ή περνώντας χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους του.
Ο Mueller έχει επιστρέψει επίσης στον πάγο, παίζοντας δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα. Του ζητήθηκε να συμμετέχει στα εβδομαδιαία παιχνίδια των alumni και στα φιλανθρωπικά παιχνίδια των Canucks, παρότι δεν αγωνίστηκε ποτέ στο NHL. Οι διοργανωτές θεώρησαν ότι η εμπειρία του από το πόκερ και ο γενικότερα καλός του χαρακτήρας θα μπορούσαν να προσθέσουν κάτι στα παιχνίδια και να βοηθήσουν στην ενίσχυση των εσόδων για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
«Πάντα μου συμπεριφέρονταν σαν να ήμουν ένας από αυτούς», είπε ο Mueller, αναφερόμενος στις φορές που βρέθηκε στον πάγο μαζί με παίκτες των Canucks που είχαν αγωνιστεί στον τελικό του Stanley Cup το 1994.
Ο Mueller λέει πως δεν έχει ακόμη σκεφτεί τι θα κάνει με τα χρήματα. Σκοπεύει να κινηθεί αργά και να απολαύσει την εμπειρία του Main Event.
«Ποτέ δεν ήμουν ο τύπος που, επειδή έχει λίγα παραπάνω χρήματα στην τσέπη, πρέπει αμέσως να τα ξοδέψει. Είμαι σίγουρος ότι όταν δω κάτι που θέλω, δεν θα έχω περιορισμούς στο να το αγοράσω. Αλλά σίγουρα θα πάρω τον χρόνο μου και θα πάρω μια ανάσα πριν κάνω οτιδήποτε».
21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΕΟΠΑΕ – ΓΡΑΜΜΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ: 1114 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ