Ξεχωριστή στιγμή για την καθιερωμένη στήλη των συνεντεύξεων από το ελληνικό και κυπριακό poker community, καθώς φιλοξενεί σήμερα τον Γιώργο Μανούσο!

Θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε… παραγράφους για τα επιτεύγματα του στην αρένα του live και του online πόκερ, αλλά θα αρκεστούμε σε τρία πράγματα.

• Κορυφαίος Έλληνας παίκτης σε live cashes με $8.6m (No #240 παγκοσμίως)
• Δεύτερος στο WPT World Championship για $4.1m
• Μοναδικός παίκτης στον κόσμο που έχει κατακτήσει bracelet σε WSOP στο Λας Βέγκας, WSOP στην Ευρώπη, WSOP online και WSOP hybrid event.

Ξέκλεψε λίγο από τον χρόνο του κατά τη διάρκεια του World Series of Poker στο Λας Βέγκας και μας απάντησε σε μια σειρά ερωτήσεων της ελληνικής γωνιάς.

Ας ξεκινήσουμε με τον… πιτσιρικά Μανούσο, που μεγάλωσες, ήσουν από τους “καλούς” μαθητές και στην κλασική ερώτηση “τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις” τι απαντούσες;

Μεγάλωσα στη Ρόδο και ήμουν ένας κακός μαθητής στο σχολείο που δεν διάβαζε σχεδόν ποτέ. Μέχρι τα 14 μου έλεγα ότι θα γίνω ποδοσφαιριστής και μετά επαγγελματίας παίκτης πόκερ!

Kαι πότε γίνεται η πρώτη σου επαφή με το πόκερ; Κάποιοι σε θυμούνται και στα πρώτα “ελληνικά” τουρνουά στα συνοριακά καζίνο με τον πατέρα σου. Τι αναμνήσεις έχεις από εκείνες τις πρώτες ουσιαστικά μέρες του ελληνικού πόκερ; Να υποθέσουμε πως πολλοί ακόμη δεν ήταν καλά-καλά εξοικειωμένοι με τους κανονισμούς; Θυμάσαι κάποιο περιστατικό; Εσύ ήσουν κατά κάποιο τρόπο αυτοδίδακτος;

Η πρώτη επαφή με το πόκερ έγινε το 2004 όταν είδα μαζί με τον πατέρα μου μια διαφήμιση σε μια εφημερίδα που έγραφε «Παίξτε πόκερ στη Sportingbet». Θυμάμαι ότι παίζαμε καθημερινά τα freeroll τουρνουά τους με έπαθλα €50 και €100.

Έπειτα παρακολουθούσα στο Eurosport τον Θεοφανόπουλο να σχολιάζει μεγάλα διεθνή τουρνουά, ενώ περνούσα ατελείωτες ώρες στο YouTube βλέποντας οτιδήποτε αφορούσε το παιχνίδι.

Το καλοκαίρι του 2008 μόλις έγινα 18 χρονών, πήγα για πρώτη φορά στα Σκόπια με τον πατέρα μου και έπαθα πλάκα με όλη την ατμόσφαιρα. Ήταν το πρώτο μου επίσημο live τουρνουά.

Το Main Event είχε buy-in €500 και περίπου 80-90 συμμετοχές ενώ θυμάμαι ότι το επίπεδο των παικτών ήταν αρκετά καλό για την εποχή. Όλοι ήμασταν αυτοδίδακτοι τότε και παίζαμε περισσότερο εμπειρικά.

Γνώρισα πολύ κόσμο και όλες αυτές οι εικόνες έχουν μείνει χαραγμένες στο μυαλό μου. Όλοι μας μοιραζόμασταν την ίδια αγάπη για το πόκερ.

Παρεμπιπτόντως το συγκεκριμένο τουρνουά το είχε κερδίσει ο πατέρας μου σε 3-way deal με τον Μίλτο Κυριακίδη, ενώ στην 4η ή 5η θέση αν θυμάμαι καλά είχε τερματίσει και ο Βεργίτσης.

Και αρχίζεις δειλά-δειλά τις πρώτες ευρωπαϊκές εξορμήσεις, deepάρεις δύο EPT main events σε Κοπεγχάγη και Σαν Ρέμο το 2011 μέχρι που γίνεται το… μπαμ το 2013 στο heads-up του EPT Prague για €700.000! Πως είχε πάει το τουρνουά, οι συζητήσεις με τον Γερμανό στο deal και πως διαχειρίζεσαι μια τέτοια επιτυχία σε τόσο μικρή ηλικία;

Το τουρνουά κύλησε μαγικά από την αρχή μέχρι το τέλος.

Όταν αποκλείστηκε ο Chidwick στην 3η θέση, ο μετέπειτα νικητής του τουρνουά, Julian Track ήρθε προς το μέρος μου και με ρώτησε:

«Do you wanna deal? Chop chop?»
Snap απάντηση «Let’s do it»

Ήταν πραγματικά ένας ωραίος τύπος. Λέω «ήταν» γιατί δυστυχώς έφυγε από τη ζωή σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα πριν από μερικά χρόνια.

Πως ήταν τα χρόνια του online grind; Υπήρχε καθόλου ισορροπία ή ήταν pure grind; Ένιωσες καθόλου αυτό που οι περισσότεροι ονομάζουν “burnout”;

Ήταν pure grind. Μιλάμε για αδιανόητο κάψιμο!

Από το 2010 μέχρι τα τέλη του 2015 έπαιζα ασταμάτητα online τουρνουά πόκερ, τουλάχιστον 7-9 ώρες σχεδόν καθημερινά. Έκανα αυτό που γούσταρα και ήταν πραγματικά υπέροχο συναίσθημα.

Τα χρήματα δεν είχαν καμία αξία για μένα. Δεν είχα τι να τα κάνω ούτως ή άλλως, οπότε απλώς τα άφηνα στο account μου. Ήταν απλά νούμερα. Ωραίες αναμνήσεις!

Θα έλεγα ότι αυτό το συνεχόμενο online grind είναι σχεδόν απαραίτητο για έναν παίκτη που θέλει να φτάσει ψηλά. Είναι κάτι σαν τη βάση πάνω στην οποία χτίζονται όλα τα υπόλοιπα. Αποκτάς τεράστια εμπειρία, μαθαίνεις να διαχειρίζεσαι τις διακυμάνσεις και χτίζεις χαρακτήρα.

Ακολουθούν ταξίδια και δυνατά cashes σε διάφορες χώρες, bracelets σε Ευρώπη και Λας Βέγκας, πρωτιές σε Μπαχάμες και Merit. Κυλούσε σαν κινηματογραφική ταινία η ζωή σου; Ποιο τουρνουά/στιγμή σου έχει μείνει περισσότερο από αυτήν τη διαδρομή; (πέρα από το WPT)

Ειλικρινά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο παρότι θυμάμαι όλα τα τουρνουά που έχω κάνει deep run ή έχω κερδίσει με αρκετές λεπτομέρειες. Οι στιγμές σε όλα τους ήταν μοναδικές!

Ξεχωριστή αναφορά θα πρέπει να γίνει στο WPT του Λας Βέγκας φυσικά και την τεράστια επιτυχία! Στους περισσότερους από εμάς που δεν είναι συνηθισμένοι σε πολυήμερα τουρνουά και με τέτοια έπαθλα να διακυβεύονται υπάρχει αυτή η πνευματική εξουθένωση που επικαλούνται πολλές φορές οι παίκτες; Πως πήγε day by day το τουρνουά; Υπήρξε γρήγορη… συνεννόηση με τον Sepiol στο heads-up deal;

Οκ, εδώ αλλάζει το πράγμα. Αυτό μπορώ να το ξεχωρίσω, χαχαχα. Ήταν πραγματικός μαραθώνιος. Παίζαμε για 7 μέρες, αλλά μόνο 9 ώρες καθημερινά, κάτι που ήταν τέλειο ειδικά σε σύγκριση με το κλασικό 12ωρο πρόγραμμα από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα.

Το final table ήταν μόνο συναισθήματα. Η απίστευτη διοργάνωση, οι φίλοι μου στο rail, το τεράστιο prize pool… όλα ήταν μαγικά. Ναι το deal με τον Sepiol έγινε γρήγορα και μετά απολαύσαμε το heads-up χωρίς πίεση!

Σε παίκτες που έχουν καταφέρει αρκετά πράγματα στην ποκερική τους διαδρομή συχνά γίνεται λόγος για το κίνητρο που βρίσκουν ώστε να συνεχίσουν. Το δικό σου ποιο είναι; Υπάρχει κάποιο απωθημένο; Νιώθεις ότι υπάρχει κάποια ημερομηνία λήξης σε όλο αυτό;

Νομίζω ότι ημερομηνία λήξης στο πόκερ υπάρχει μόνο όταν το αποφασίσεις εσύ ή όταν σε πετάξει έξω το ίδιο το παιχνίδι, αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα.

Κάπου στα 27 με 30 μου ένιωσα ότι ίσως πλησιάζω σε αυτό το σημείο. Κοιτώντας πίσω καταλαβαίνω ότι είχε να κάνει περισσότερο με την ψυχοσύνθεση μου εκείνη την περίοδο. Δεν ήξερα ακριβώς ποιος ήθελα να είμαι, τι ήθελα να κάνω και τι πραγματικά μου άρεσε.

Με τον χρόνο κατάλαβα. Απλώς κάνοντας ξανά και ξανά αυτές τις ερωτήσεις στον εαυτό μου. Μου αρέσουν τα τουρνουά πόκερ, ο ήλιος και η θάλασσα, να εξερευνώ νέα μέρη στον κόσμο, να αθλούμαι και να παρακολουθώ sports κ.α.

Τα κίνητρα βοηθούν και καλό είναι να υπάρχουν. Ένα νέο κίνητρο για μένα είναι το vlogging που ξεκίνησα πρόσφατα, με στόχο να γνωρίσει περισσότερος κόσμος τα τουρνουά πόκερ.

Κάποιο ιδιαίτερο απωθημένο δεν θα έλεγα ότι έχω. Ίσως να κερδίσω το Main Event.

Τι θεωρείς πιο δύσκολο στη ζωή ενός επαγγελματία παίκτη; Υπήρξαν περίοδοι που ένιωσες ότι χάνεται η ισορροπία; Κάποιοι παίκτες έχουν εκφραστεί δημόσια και για θέματα ψυχικής υγείας που τους ταλαιπώρησαν.

Οι περισσότεροι παίκτες που έπαιζαν πριν από 10 ή 15 χρόνια έχουν απομακρυνθεί από τα stakes που έπαιζαν τότε ή έχουν φύγει εντελώς από τον χώρο.

Το ίδιο πιθανότατα θα συμβεί και με πολλούς από τους σημερινούς παίκτες τα επόμενα 5 με 10 χρόνια.

Είναι κάπως παράξενο γιατί χάνεις επαφή με ανθρώπους που μοιράστηκες όμορφες εμπειρίες μέσα από το πόκερ, αλλά και εκτός. Υποθέτω όμως ότι έτσι είναι η φύση τόσο του παιχνιδιού όσο και της ζωής. Οι άνθρωποι προχωρούν και κάνουν διαφορετικά πράγματα.

Μέχρι πρόσφατα ήσουν αρκετά μακριά από social media και ξαφνικά ξεκίνησες vlogs. Τι σε έκανε να το δεις διαφορετικά; Και τι θέλεις πραγματικά να δείξεις μέσα από αυτά τα videos;

Αρχικά να πω ότι πήρα την ιδέα από κάποιους φίλους μου Ρουμάνους, είδα μερικά vlogs τους και μου άρεσε αυτό που έκαναν, και είπα γιατί όχι, ας το δοκιμάσω και εγώ. Θα ήθελα να δείξω την ζωή ενός παίκτη πόκερ και όπως είπα να κάνω πιο γνωστά τα τουρνουά πόκερ σε Ελλάδα και Κύπρο.

Έγινε πολύς λόγος τελευταία για το αν είναι βιώσιμα τα high roller mtts και αν πραγματικά έχουν κέρδη οι παίκτες από αυτά. Ο Stephen Chidwick για παράδειγμα ανέφερε πως από τα $76m σε live cashes θεωρεί ότι τα καθαρά κέρδη του κυμαίνονται από $5m έως $10m, ενώ ο Mike Matusow ισχυρίζεται ότι παίκτες πουλάνε μεγάλο μέρος του action τους και τα κέρδη που ακούγονται είναι ουσιαστικά mirage (ψευδαίσθηση). Που πιστεύεις ότι κινείται η πραγματικότητα;

Θα έλεγα ότι τα high roller τουρνουά είναι βιώσιμα, αλλά τα νούμερα που βλέπουμε συχνά δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα γιατί οι περισσότεροι παίκτες πουλάνε μεγάλο μέρος της συμμετοχής τους.

Για παράδειγμα είχα ακούσει για έναν Αυστριακό παίκτη που έπαιζε ένα $25.000 τουρνουά κρατώντας μόλις το 3% του action του και τελικά το κέρδισε για $2.7 εκατομμύρια. Άρα το πραγματικό οικονομικό κέρδος για τον ίδιο ήταν περίπου $80.000. Από την άλλη κέρδισε ένα πολύ prestigous τουρνουά.

Τα πολλά χρήματα και το μεγάλο bankroll δεν συνδέονται απαραίτητα με το πόσο καλός παίκτης είσαι. Υπάρχουν παίκτες που αγωνίζονται με πολύ μικρά ποσοστά συμμετοχής ή είναι στακαρισμένοι και είναι εξαιρετικοί παίκτες. Από την άλλη υπάρχουν παίκτες που έχουν βγάλει πολλά χρήματα στο παρελθόν και έχουν χτίσει μεγάλο bankroll, αλλά σήμερα βρίσκονται σε μέτριο επίπεδο.

Μια σειρά που στα μάτια των περισσότερων μοιάζει άριστα οργανωμένη είναι η Triton Poker Series. Ακόμη και αυτό που ανέφερες σ” ένα vlog σου ότι υπάρχει πίσω από κάθε τραπέζι άνθρωπος που καταγράφει σε real time τα hands δείχνει ότι το έχουν πάει σε άλλο… level. Περιέγραψε μας λίγο την εμπειρία και την οργάνωση στα φεστιβάλ και αν σε βρίσκει σύμφωνο το νέο σύστημα διαχείρισης χρόνου (Triton Tempo) που έχουν κατά νου. Θα πρόσθετες/άλλαζες κάτι στις live διοργανώσεις γενικότερα;

Η εμπειρία είναι φανταστική! Ολα είναι προσεγμένα στην εντέλεια, αλλά φυσικά όλα έχουν το κόστος τους μιας και το rake είναι τεράστιο, ειδικά στα 20k+ buy-ins. Μου αρέσει το chess clock αλλά γενικότερα είμαι υπέρ και του shot clock.

Θα ήθελα να δω περισσότερα live τουρνουά στην Ελλάδα, πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη προοπτική. Μπορούμε άνετα να έχουμε 4-5 stops πέρα από την Αθήνα/Θεσσαλονίκη, όπως Ρόδος, Κέρκυρα, Λεμεσός, Κρήτη κ.α.

Φυσικά με online προκριματικά. Ο συνδυασμός καλοκαίρι στην Ελλάδα και πόκερ θα προσελκύσει πολλούς παίκτες από όλην την Ευρώπη αλλά και Μέση Ανατολή.

Βρισκόμαστε πλέον στη διάρκεια του φετινού WSOP και αυτή τη φορά θα μένεις μαζί με έναν Έλληνα qualifier της Novibet. Πως κυλάει μέχρι στιγμής το Vegas grind; Τι διαφορετικό νιώθει ένας παίκτης όταν ζει αυτή τη διοργάνωση από μέσα για εβδομάδες; Και τι θα συμβούλευες κάποιον που έρχεται πρώτη φορά;

Είχαμε μια αναποδιά με το σπίτι που νοικιάσαμε, καθώς μας έγινε cancel την τελευταία στιγμή, αλλά τελικά όλα καλά. Έχω κάνει δύο deep runs μέχρι τώρα, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Ανυπομονώ να βρεθώ στα τελευταία τραπέζια ενός WSOP event.

Είναι πραγματικά κάτι μοναδικό αυτό που αντικρίζεις στο Λας Βέγκας. Buy-ins για όλες τις τσέπες, τεράστια tournament fields γεμάτα ερασιτέχνες παίκτες και μεγάλα χρηματικά έπαθλα.

Το καθημερινό grind για εβδομάδες σε φτάνει στα όρια σου σωματικά, λόγω των πολύωρων sessions, αλλά και ψυχολογικά λόγω των διακυμάνσεων των τουρνουά. Εμένα με βοηθάει να παίρνω μερικά days off ή ακόμη και half days off όταν νιώθω ότι τα χρειάζομαι.

Ο Έλληνας qualifier της Novibet θα είναι rookie στο Λας Βέγκας. Προβλέπω deep run στο Main Event!

Αν έστηνες ένα home game και διάλεγες εσύ το lineup ποιους παίκτες θα ήθελες στο τραπέζι και γιατί; Και στο τέλος ποιος πιστεύεις ότι θα το κέρδιζε;

Θα ήθελα να παίξω σε ένα τραπέζι με τους OGs (Original Gagsters) του ελληνοκυπριακού πόκερ, οι οποίοι πλέον δεν είναι τόσο ενεργοί, αλλά που γνώρισα το 2008 στα Σκόπια και αργότερα στα EPT της ίδιας περιόδου.

Σε ένα οκταθέσιο τραπέζι θα έβαζα:

Θέση 1: Θοδωρής Αηδονόπουλος
Θέση 2: Σταύρος Κάλφας
Θέση 3: Γιώργος Καπάλας
Θέση 4: Άκης Βεργίτσης
Θέση 5: Φειδίας Γεωργίου
Θέση 6: Έναν Κύπριο παίκτη που θυμάμαι από τα online παιχνίδια και μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση τότε, τον “polpolpol” (Αργύρης Αργυρού).
Θέση 7: Εγώ
Και στη θέση 8 δεν θα μπορούσε να λείπει ο «Special One» του ελληνικού πόκερ, Ήλιος Καματάκης, ο οποίος πλέον τα πηγαίνει εξαιρετικά στον χώρο των επενδύσεων.

Φυσικά dealer στο συγκεκριμένο τραπέζι θα ήταν η Κατερίνα Ζούρου, μία από τις καλύτερες dealers στον κόσμο. Θα ήθελα να γίνει πραγματικότητα αυτό το mini τουρνουά, θα είχε πλάκα!

Πέρα από το να παίζεις πόκερ, τι άλλο υπάρχει στο μυαλό σου για τα επόμενα χρόνια; Υπάρχει κάποιο μεγάλο όνειρο ή κάτι που θα ήθελες πραγματικά να χτίσεις ή να κάνεις;

Ένα πρόσφατο όνειρο που έχω είναι να διοργανωθεί στη Ρόδο ένα μεγάλο φεστιβάλ πόκερ. Μπορεί να μην είναι εύκολο, αλλά πιστεύω ότι θα είχε μεγάλη απήχηση.

Ένα ακόμα μεγαλύτερο όνειρο είναι κάποια μέρα να αναλάβω τον Διαγόρα, την ιστορική ομάδα της Ρόδου. Νέο γήπεδο, Α’ εθνική και Ευρώπη! Ακούγεται αρκετά φιλόδοξο, αλλά ποτέ μη λες ποτέ!

Και πέντε τελευταίες… γρήγορες:

Ηidden gem για Λας Βέγκας: 8oz Korean Steakhouse
Πρόβλεψη για φετινό νικητή Μουντιάλ: Ισπανία
Αγαπημένος ταξιδιωτικός προορισμός: Ιαπωνία
Ένα μότο ή μια σκέψη που σε συνοδεύει τελευταία: Η συνεχής μάθηση και εξέλιξη ως τρόπος ζωής
Τελικά… Μανούσος ή Σωτηρόπουλος: Μανούσος εντός, Σωτηρόπουλος εκτός!!

---

21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΕΟΠΑΕ – ΓΡΑΜΜΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ: 1114 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ